Αλεξανδρίδου Παρασκευή, Νηπιαγωγός
«Μάθηση χωρίς τοίχους (outdoor activities)»

Τρεις είναι οι κατευθυντήριες ιδέες οι οποίες μας οδήγησαν στην εισήγηση αυτή:
1)Σήμερα, τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο σε εσωτερικούς χώρους, είναι σε λιγότερο καλή φυσική κατάσταση, συγκεντρώνονται δυσκολότερα και είναι λιγότερο ικανά να συνάψουν σχέσεις με συνομηλίκους και ενήλικες συγκριτικά με τα παιδιά των προηγούμενων γενεών. Τι θα μπορούσε να συμβεί άραγε εάν παρέχονταν στα παιδιά περισσότερος χρόνος στην ύπαιθρο;
2)Το μοντέλο της μάθησης έξω από την τάξη έχει υιοθετηθεί αρχικά από τις Σκανδιναβικές καθώς και αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες (επίσημα στα τέλη του 1950), μέσω των δασικών χώρων ή (κέντρων ) προσχολικής αγωγής. Τα παιδιά που φοιτούν σε αυτά έχουν ανεπτυγμένες κοινωνικές δεξιότητες, την ικανότητα να συνεργάζονται αποτελεσματικά σε ομάδες, υψηλή αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους.
3)Έξω από την τάξη μπορούν να καλλιεργηθούν όλοι οι γνωστικοί τομείς: γλώσσα, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες, αισθητική, ιστορία, κουλτούρα, ακόμη και η τεχνολογία. Η φύση είναι από μόνη της διαθεματική, αφού υπάρχει η πολυσημία των αντικειμένων.


Γιαγκάζογλου Παρασκευή, Αν. Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής, ΣΕΦΑΑ, ΑΠΘ. Συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Πρόεδρος Εταιρείας Θεραπευτικής Γυμναστικής και Ειδικής Φυσικής Αγωγής
«Διαφορές στον τρόπο παιχνιδιού μεταξύ μικρών παιδιών με και χωρίς αναπτυξιακές διαταραχές. Από το χθες, στο σήμερα»

Το παιχνίδι είναι μία πολύ σημαντική δραστηριότητα η οποία επηρεάζει τη γνωστική, φυσική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Παρέχει δυνατότητα ανάπτυξης διαφορετικών δεξιοτήτων και ευκαιρίες για θετική αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους αλλά και άλλους ενήλικες. Όταν οι συνομήλικοι παίζουν τα ίδια παιχνίδια με τον ίδιο τρόπο, είναι πολύ πιθανό να αρχίσουν να συζητούν και να αλληλεπιδρούν. Ωστόσο, το παιχνίδι των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές μπορεί να επηρεαστεί αρνητικά αφού παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη των κοινωνικών τους δεξιοτήτων που σχετίζονται με το παιχνίδι. Πόσο όμως έχει αλλάξει το παιχνίδι των παιδιών από το χθες στο σήμερα; Οι αλλαγές στη σύγχρονη κοινωνία έχουν επηρεάσει το παιχνίδι τόσο των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές, όσο και των παιδιών με τυπική ανάπτυξη. Η έννοια του παιχνιδιού στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες ταυτίζεται με την προσπάθεια της σύγχρονης κοινωνίας να επενδύσει εκπαιδευτικά στα παιδιά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη στέρηση του πιο σημαντικού εκπαιδευτικού μέσου που είναι το παιχνίδι και που αποτελεί τον βασικό πυρήνα της μαθησιακής διαδικασίας.


Γκλίβα Δήμητρα, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας
«Είναι εύκολο να είσαι παιδαγωγός στην Ελλάδα του 21ου αιώνα; Προκλήσεις, προβληματισμοί και προοπτικές για τη διασφάλιση της ποιότητας στην προσχολική αγωγή»

Μέσα σε όλη αυτή την οικονομική κρίση, την κρίση θεσμών και αξιών που βιώνουμε, κατά πόσο είναι εύκολο να είσαι παιδαγωγός. Κατά πόσο μπορούμε να εφαρμόσουμε στην πραγματικότητα, ως εργαζόμενοι στους παιδικούς σταθμούς, όλα αυτά για τα οποία εκπαιδευτήκαμε. Ποια είναι η πραγματικότητα. Τι δυσκολίες έχουμε να αντιμετωπίσουμε, πως ανταποκρινόμαστε σε αυτές και ποιες οι θέσεις και οι επιθυμίες μας, για μια προσχολική αγωγή υγιή, που σαν μόνο γνώμονα και συμφέρον, θα έχει την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, την ευτυχία του παιδιού.


Ζαχοπούλου Ευριδίκη, Καθηγήτρια, ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής
Γραμματικόπουλος Βασίλης, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Αγωγής
Γρηγοριάδης Αθανάσιος, Επίκουρος Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης, Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης
«Αξιολόγηση της ποιότητας του περιβάλλοντος προσχολικής αγωγής σε τάξεις παιδικών σταθμών: Αποτελέσματα του Ερευνητικού Προγράμματος ΘΑΛΗΣ»

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της κύριας έρευνας του ερευνητικού προγράμματος ΘΑΛΗΣ Early-Q για την αξιολόγηση της ποιότητας του περιβάλλοντος προσχολικής αγωγής στις τάξεις των παιδικών σταθμών από όλη την επικράτεια. 197 τάξεις παιδικών σταθμών από έξι περιφερειακές ενότητες των Ελλάδας αξιολογήθηκαν μέσω της διεξαγωγής εφαρμοσμένης έρευνας, με την χρήση των κλιμάκων αξιολόγησης ECERS-R και Movement-Play Scale. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε από επτά αξιολογητές, κατά τη διάρκεια της κύριας έρευνας του ΘΑΛΗΣ Early-Q. H μέση τιμή του συνόλου της ποιότητας της παρεχόμενης προσχολικής εκπαίδευσης ήταν 4.44, ενώ οι έξι υπο-κλίμακες του ECERS-R εμφάνισαν τιμές που κυμάνθηκαν από 3.25 έως 5.71, οι οποίες δηλώνουν ικανοποιητικό επίπεδο ποιότητας. Για την περαιτέρω μελέτη της αξιολόγησης των δεικτών ποιότητας πραγματοποιήθηκε ανάλυση των αποτελεσμάτων των θεμάτων για κάθε υπο-κλίμακα. Τα εμπειρικά δεδομένα αυτής της έρευνας επισημαίνουν τα δυνατά σημεία, αλλά και τις ελλείψεις και αδυναμίες που παρατηρούνται στην παρεχόμενη προσχολική αγωγή στην Ελλάδα.


Καββαδά Μαριλένα, Νηπιαγωγός M.Ed., Συγγραφέας, ΒΑ Ελληνικός Πολιτισμός, Χορογράφος, Αφηγήτρια, Υπεύθυνη της Καλλιτεχνικής Ομάδας "Μαγικό Κοχύλι"
«Πολυτροπικές διηγήσεις παραμυθιών: Ενθαρρύνοντας την επινόηση και την έκφραση. Το στοχασμό και την κριτική σκέψη. Την παιγνιώδη μάθηση και τη δημιουργικότητα»


Καπουλίτσα - Τρούλου Θωμαΐς, π. Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης
«Ο τρίτος δάσκαλος - Αισθητική του χώρου. Waldorf, Montessori και Reggio Emilia τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις από την Ευρώπη»

Ο σχολικός χώρος και ειδικότερα ο χώρος της προσχολικής αγωγής, δεν αποτελεί απλά το υλικό περιβάλλον που φιλοξενεί την εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά είναι ένας παράγοντας ο οποίος με σιωπηλό και απόλυτα καθοριστικό τρόπο, συνδέεται στενά με την ίδια την παιδαγωγική διαδικασία. Τα μηνύματα, που προέρχονται από το περιβάλλον-χώρο καθώς και οι « αισθητικοί κώδικες» αυτού, αντικατοπτρίζουν τόσο τον πολιτισμό μιας χώρας, όσο και τις πολιτιστικές αξίες της, καθώς και τους εκπαιδευτικούς στόχους της συγκεκριμένης κοινωνίας. Ο L. Malaguzzi ο εμπνευστής της προσέγγισης του Reggio Emilia, προχωρά και παραπέρα χαρακτηρίζοντας τον χώρο ως τον «τρίτο δάσκαλο» . Waldorf, Montessori, και Reggio Emilia οι τρεις αυτές διαφορετικές προσεγγίσεις έχουν ορισμένα κοινά στοιχεία . Δύο από αυτά είναι : 1) και οι τρεις έχουν τις ρίζες τους στη διδασκαλία των πιο φτωχών, των πλέον μειονεκτούντων παιδιών της ευρωπαϊκής κοινωνίας. 2) και οι τρεις μιλούν για μια αισθητική του χώρου ώστε με τον τρόπο αυτό τα παιδιά να βρίσκονται σε έναν συνεχή «διάλογο» με τα περιμετρικά ερεθίσματα. Διαφορετικές υφές στους τοίχους, «παιχνιδίσματα» του φωτός και της σκιάς, τα χρώματα, τα φυτά ασκούν όχι μόνο γνώσεις, ικανότητες και δεξιότητες αλλά και στάσεις για την ζωή.


Δρ. Μουσένα Ελένη, Επιστημονικός Συνεργάτης Τμήμα Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ Αθήνας, Σχολική Σύμβουλος Προσχολικής Αγωγής
«Πολιτικές για την Ποιότητα στην Προσχολική Εκπαίδευση και Αγωγή - Η Ευρωπαϊκή Εμπειρία»

Οι επενδύσεις στην προσχολική εκπαίδευση και αγωγή με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών είναι ένα ζήτημα μείζονος πολιτικού και ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος τα τελευταία χρόνια. Σημαντικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένα από τα πλέον ανταποδοτικά πεδία επενδύσεων στην οικονομία είναι αυτό της ενίσχυσης των θεσμών εκπαίδευσης και αγωγής στην πρώιμη παιδική ηλικία, με οφέλη για τα ίδια τα παιδιά, τις οικογένειές τους και την κοινωνία. Διεθνείς Οργανισμοί και η Ευρωπαϊκή Ένωση συστηματικά προωθούν πολιτικές σχετικά με την ενίσχυση του συγκεκριμένου πεδίου. Στην εργασία αυτή παρουσιάζονται, εν συντομία, οι εν λόγω πολιτικές, αναλύεται η έννοια της ποιότητας, γίνεται επισκόπηση των μοντέλων αξιολόγησής της, και γίνεται σύντομη παρουσίαση του έργου της Θεματικής Ομάδας Εργασίας που συστάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την εκπαίδευση και αγωγή στην προσχολική ηλικία. Τέλος, κατατίθενται προτάσεις για βελτίωση της ποιότητας στο πεδίο αυτό στην Ελλάδα.


Νενέρογλου - Πεταλωτή Κατερίνα, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης
«Το παράδειγμα της προσέγγισης του Reggio Emilia στην Ελλάδα»

Η ισχυρότερη επίδραση από το έργο του Loris Malaguzzi σήμερα είναι ο συγκερασμός διαφόρων παιδαγωγικών ιδεών προσαρμοσμένος σε μια ξεχωριστή πολιτισμική ιδιοσυγκρασία και ταυτότητα ενός λαού. Τόσο η κουλτούρα όσο και το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο διαμορφώθηκε η παιδαγωγική τεκμηρίωση των σχολείων του Reggio Emilia αποτελεί μια ασύγκριτη μοναδικότητα. Απηχώντας αυτή τη φιλοσοφία σήμερα στην Ελλάδα ενστερνιζόμαστε τα βασικά χαρακτηριστικά της καινοτόμας παιδαγωγικής του Reggio Emilia, καθώς επίσης υιοθετούμε στοιχεία της θεωρίας και μεθοδολογίας της Maria Montessori και του Rudolf Steiner. Μετουσιώνουμε τη φιλοσοφία μιας εκλεκτικιστικής παιδαγωγικής εφαρμοσμένης στη σημερινή Ελληνική κοινωνία και πιο συγκεκριμένα, στην ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία της κουλτούρας μας, ενσαρκώνοντας τα ιδιόμορφα ήθη και έθιμα μας. H εκπαίδευση που θα προετοιμάσει τη νέα ανθρωπότητα έχει ένα και μόνο σκοπό: να οδηγήσει τόσο το ίδιο το άτομο όσο και την ανθρωπότητα σ' ένα υψηλότερο στάδιο ανάπτυξης.


Παγγέ Τζένη, Καθηγήτρια, πρώην Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
«Η χρήση των νέων τεχνολογιών  στην προσχολική ηλικία»

Οι νέες τεχνολογίες και οι πρακτικές εφαρμογές τους απευθύνονται σε όλη την κοινωνία, συμπεριλαμβάνοντας τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς. Παράλληλα, θέτουν πολλά ερωτήματα που σχετίζονται με την χρήση τους και απαιτούν την ενεργό συμμετοχή στη μαθησιακή διαδικασία τόσο από τους εκπαιδευτικούς όσο και από τους γονείς.
Το σχολείο με την σειρά του, έρχεται και αυτό να εξετάσει με ποιόν τρόπο θα εκπαιδευτούν τα νήπια προκειμένου να χρησιμοποιούν σωστά την τεχνολογία τώρα και στο μέλλον. Ως γνωστό από το νηπιαγωγείο αλλά και στα επόμενα στάδια της εκπαίδευσης τους τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιούν την τεχνολογία, σε πολλούς τομείς και με διαφορετικούς τρόπους και, συνεπώς, να μαθαίνουν. Έτσι οι νέες τεχνολογίες στηρίζουν την μάθηση στην προσχολική εκπαίδευση, τόσο σε τυπικό όσο και σε άτυπο πλαίσιο μάθησης και είναι παράλληλα υποστηρικτικές για την πορεία προς την δια βίου εκπαίδευση.


Παναγιωτίδου Αθηνά, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας, Συγγραφέας, Σεναριογράφος
«Η παιδαγωγική διαδικασία ως πρόκληση και πηγή έμπνευσης για τον παιδαγωγό – Στόχος κάθε παιδί και ένα χαμόγελο»

Η Εισήγηση αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο παιδαγωγός μέσα από μια δημιουργική διαδικασία και την καθημερινή τριβή του με τους μικρούς μαθητές ως πηγή έμπνευσης, θα οδηγηθεί σιγά σιγά σε μονοπάτια δημιουργικότητας. Στόχος, κάθε παιδί κι ένα χαμόγελο.
Έχοντας ως έναυσμα τις ζωγραφιές των μικρών καλλιτεχνών της τάξης μας κι αφήνοντας τη φαντασία μας να τρέξει σε δημιουργικά μονοπάτια, όπως μας λέει ο Τζιάνι Ροντάρι, ο μεγάλος Ιταλός παιδαγωγός που έγραψε τη γνωστή «Γραμματική της Φαντασίας», ο κάθε ένας παιδαγωγός μαζί με τους μικρούς του καλλιτέχνες, μπορεί να γίνει ένας εν δυνάμει μικρός συγγραφέας. Και καθημερινά να ‘χουμε στην τάξη μας το δικό μας παραμύθι, βασισμένο στις ζωγραφιές και στη φαντασία τους.
Αυτή η τεχνική της δημιουργικής εμπνευσμένης φαντασίας, οδήγησε και την παιδαγωγό κ. Αθηνά Παναγιωτίδου στη συγγραφή του πρώτου της παραμυθιού, με τίτλο «Το Χαμογελάκι» και στόχος της είναι όπως προανάφερα, κάθε παιδί κι ένα χαμόγελο. Εξάλλου κάθε παιδί, δικό μας ή του διπλανού, δικαιούται να φοράει κι ένα χαμόγελο.


Πετούση Μαρία, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης, Msc «Επιστήμες την Αγωγής: Θεωρία της Παιδείας και Αναλυτικά Προγράμματα»
«Outdoor play: Ευρωπαϊκή Εκπαιδευτική τάση ή παιδαγωγική αναγκαιότητα; Η θέση του Outdoor play στην Ελλάδα»

Η παρούσα μελέτη, αφού διερεύνησε την παγκόσμια βιβλιογραφία, διαπίστωσε ότι, το παιχνίδι στο φυσικό περιβάλλον, περισσότερο από το παιχνίδι στους οργανωμένους εξωτερικά χώρους, βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης ακόμα και στα υπερκινητικά παιδιά. Αναπτύσσει τη δημιουργικότητα, την ανεξαρτησία, συμβάλλει στην σωματική και την ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη, προάγει τη λογική σκέψη και καλλιεργεί την επικοινωνία και την συνεργασία τους. Παρόλο που η υπαίθρια εκπαίδευση διανύει πολλές δεκαετίες στην Ευρώπη, κρίνεται συνεχώς απαραίτητο να υπερνικήσει τις φοβίες των γονέων και να αναδειχθεί τόσο στους εκπαιδευτικούς, στην κοινωνία όσο και στην πολιτική ηγεσία για να περιφρουρήσουν από κοινού το δικαίωμα/ανάγκη του παιδιού να παίζει και να έρχεται σε επαφή με την φύση. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν έρευνες αποκλειστικά για το εξωτερικό παιχνίδι και η υπαίθρια εκπαίδευση γίνεται σποραδικά μέσα από μεμονωμένα προγράμματα και κυρίως από μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.


Πετρογιάννης Κωνσταντίνος, Καθηγητής Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Διευθυντής Σπουδών ΜΠΣ "Επιστήμες της Αγωγής", Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
«Το Ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα CARE - Σημαντικά ευρήματα»


Σακελλαρίου Μαρία, Καθηγήτρια, Πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, Διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην «Προσχολική Εκπαίδευση», Διευθύντρια του Εργαστηρίου Παιδαγωγικής και Διδακτικής Μεθοδολογίας Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
«Παιδαγωγική Διάσταση του Χώρου σε Προσχολικά Περιβάλλοντα Μάθησης: Διεθνής Πρακτική και Ελληνική Έρευνα»


Ταξιαρχούλα Παπαϊωάννου, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας
Νότου Γεωργία, Φοιτήτρια Προσχολικής Αγωγής
«Η βιωματική εκπαίδευση ως εργαλείο στην εκπαιδευτική διαδικασία για την απόκτηση γνώσης, την καλλιέργεια; Της συναισθηματικής νοημοσύνης και ταυτόχρονα την ευαισθητοποίηση των παιδιών σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα»

Οι στόχοι στους οποίους κυρίως επικεντρωθήκαμε είναι τα παιδιά:

  • να αναπτύξουν την αυτοεκτίμηση
  • τον αυτοσεβασμό
  • την υπευθυνότητα
  • τον σεβασμό στη διαφορετικότητα
  • καθώς και τις ικανότητες της επίλυσης προβλημάτων
  • και της κριτικής σκέψης

πως το επιτυγχάναμε αυτό:
Μέσω δραστηριοτήτων, οι οποίες να αυξάνουν σε δυσκολία. Αναζητήσαμε πρωτοποριακές δράσεις που στόχο είχαν τη γνώση(είδαμε, αγγίξαμε, μυρίσαμε, γευτήκαμε και μάθαμε την εξέλιξη τους.
Συνεχίσαμε με τις βιωματικές δράσεις με θέμα:
-τα ζώα - (SAPTHELLAS) – ενσυναίσθηση
-την αναπηρία-διαφορετικότητα και συλλογή πλαστικών καπακιών
-Γνωρίσαμε την γειτονιά μας-οργανώσαμε μια εκδρομή στο μοναστήρι –βουνό.
-Μιλήσαμε για την δικιά μας περιοχή τον Βύρωνα που είναι συνδεδεμένος με την προσφυγιά. Φτιάξαμε ταμπλό, διηγηθήκαμε την ιστορία του τόπου μας, ανακατέψαμε παλιές φωτογραφίες με τωρινές, βρήκαμε ομοιότητες και στο τέλος αποφασίζαμε να μαζέψουμε τρόφιμα, παιχνίδια και ρούχα για να τους προσφέρουμε.


Τσαφταρίδης Νικόλας (MA, PhD), Μέλος Ε.Ε.Π. Μουσικής Αγωγής, ΕΚΠΑ, ΣΕΑ, ΤΕΑΠΗ
«Η Μουσική Αγωγή στην Εκπαίδευση Εκπαιδευτικών Προσχολικής Αγωγής: Σκέψεις, προτάσεις, προοπτικές»

Οι τέχνες, ως κυρίαρχο μέσον «επικοινωνίας και αγωγής» με τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας, συνιστούν ένα σημαντικό κεφάλαιο στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Λειτουργούν δε με διπλή υπόσταση αφενός ως εκπαιδευτικό εργαλείο θεμάτων που αφορούν μια συγκεκριμένη ομάδα (βρεφονηπιακοί σταθμοί, νηπιαγωγεία) και αφετέρου ως αντικείμενο ανάπτυξης του πολιτιστικού κεφαλαίου των μαθητών.
Ξεκινώντας από αυτή την παραδοχή θα εξετάσουμε ως παράδειγμα, τη λειτουργία της μουσικής αγωγής στο τυπικό περιβάλλον της εκπαίδευσης εκπαιδευτικών, θα οδηγηθούμε σε προτάσεις βελτίωσης και πρακτικής της και θα ανιχνεύσουμε τις προοπτικές που ανοίγονται στη σύγχρονη κοινωνία.


Δρ.Τσικρίκης Γεώργιος, Διδάσκων στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης
«Η διαμόρφωση του υγιεινού τρόπου ζωής σε παιδιά προσχολικής ηλικίας»

Η διαμόρφωση του υγιεινού τρόπου ζωής ξεκινάει από την προσχολική ηλικία και αποτελείται από δυο βασικούς άξονες, την άσκηση και την διατροφή. Η σωματική άσκηση είναι σημαντική στην προσχολική ηλικία διότι τα παιδιά σε αυτό το στάδιο αναπτύσσονται ραγδαία, τόσο νοητικά όσο και σωματικά. Οι σύγχρονες απόψεις (Graham, 1997, C.D.C., 1997, Παπαϊωάννου, Θεοδωράκης, Γούδας, 1999) συγκλίνουν στο ότι αποστολή της σχολικής φυσικής αγωγής είναι, εκτός από την τρέχουσα παιδαγωγική παρέμβαση στη γνωστική, συναισθηματική και ψυχικοκινητική ανάπτυξη των μαθητών, να συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικών στάσεων απέναντι στην άσκηση και στην γενικότερη νοούμενη φυσική δραστηριότητα, ώστε οι μαθητές να συνεχίσουν να αθλούνται ως ενήλικες με σκοπό την προαγωγή της υγείας. Η διατροφή των παιδιών χρειάζεται να παρέχει τα σωστά θρεπτικά συστατικά, καθώς και να υπάρχει μια ισορροπημένη πρόσληψη στις ποσότητες των τροφών που αυτά καταναλώνουν σε καθημερινή βάση. Οι σωστές διατροφικές συνήθειες όμως επηρεάζονται, αλλά και διαμορφώνονται από πολλούς παράγοντες όπως η οικογένεια, το σχολείο ακόμα και τα ΜΜΕ.


Χάλκου Ειρήνη, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας, ΑΤΕΙ, Αθήνας - Εκπαιδευτικός Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
«Εκπαιδευτικό Σενάριο για την ομαλή ένταξη παιδιών μεταναστών στον παιδικό Σταθμό με χρήση ΤΠΕ»

Ένα πολύ σημαντικό θέμα το οποίο έχει προκύψει στην ελληνική κοινωνία τον τελευταίο καιρό είναι η αυξημένη είσοδος μεταναστών στην χώρα. Αυτό οδηγεί στην ανάγκη εξεύρεσης λύσεων που θα βοηθήσουν την ομαλή τους ένταξη και συμβίωση με τον ημεδαπό πληθυσμό της χώρας. Μέρος αυτού του προβλήματος που έχει ανακύψει σχετίζεται με τα παιδιά των μεταναστών και την ενσωμάτωση τους στα τμήματα των παιδικών σταθμών της χώρας. Αυτά τα παιδιά όπως είναι αναμενόμενο, αντιμετωπίζουν κυρίως λόγω της γλώσσας αλλά και λόγω της διαφορετικής κουλτούρας καθώς και εμφάνισης τους αρκετά προβλήματα προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον. Μέσω των δραστηριοτήτων που προτείνονται στο σχέδιο διδασκαλίας που περιγράφεται στην εισήγηση αυτή παρέχεται η δυνατότητα ομαλότερης ενσωμάτωσης των αλλοδαπών παιδιών στους παιδικούς σταθμούς της χώρας και ταυτόχρονα διασφαλίζεται η ισορροπία της τάξης και η ηρεμία του σχολικού περιβάλλοντος για τα ημεδαπά παιδιά.

Επισκέπτες

Έχουμε 51 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube