Περιλήψεις Εισηγήσεων Συνεδρίου

Καλλιόπη Αργύρη, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ Ηπείρου, Παιδικοί Σταθμοί Δήμου Χαλκιδέων (Δ.Ο.Π.Π.Α.Χ).
«Μια φορά κι έναν καιρό… » Η παιδαγωγική αξία του παραμυθιού στην προσχολική ηλικία»

Το θέμα της εισήγησης μου αφορά την παιδαγωγική άξια των παραμυθιών στην προσχολική ηλικία και πως αυτά επηρεάζουν σημαντικά τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ο σχεδιασμός του συγκεκριμένου project έγινε με στόχο να καλυφτούν οι ανάγκες των παιδιών για φιλαναγνωσία και ανάπτυξη της δημιουργικότητας και της φαντασίας τους. Μέσα από διάφορες δραστηριότητες που θα αποτυπωθούν σε φωτογραφικό υλικό θα παρουσιαστεί μια εργασία καθαρά παιδοκεντρική που έχει ουσιαστική αξία στη μετέπειτα γλωσσική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Σουλτάνα Κιομουρτζίδου, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης & Πανεπιστημίου Κρήτης, Π.Σ Δήμου Ρεθύμνης.
Σεβαστή Ρείση, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας, Πτυχιούχος Φιλόλογος Πανεπιστημίου Κρήτης, Π.Σ Δήμου Ρεθύμνης.

«Ένα ταξίδι στον κόσμο της γραφής»

Τα παιδιά που ζουν σε κοινωνίες γραπτής επικοινωνίας, από πολύ νωρίς, προτού ακόμα φοιτήσουν στο νηπιαγωγείο, διαμορφώνουν υποθέσεις για το σύστημα γραφής το οποίο αποτελεί μέρος του περιβάλλοντός τους. Στο χώρο που γεννιούνται και μεγαλώνουν παιδιά των σύγχρονών δυτικών κοινωνιών η γραφή δεν κυκλοφορεί μόνο στα έντυπα, αλλά υπάρχει παντού: στην οθόνη της τηλεόρασης, στη σήμανση των δρόμων, στις διαφημιστικές αφίσες και στα graffiti’s, στις επιγραφές των καταστημάτων, στις συσκευασίες των ρούχων που μπαίνουν στα σπίτια τους, ακόμα και πάνω στα παιχνίδια τους , στα ρούχα και στα παπούτσια που φοράνε.
Με αφορμή αυτή την κοινωνική πραγματικότητα και την επιθυμία που εκφράστηκε από τα ίδια τα παιδιά(θέλω να γράψω το όνομά μου αλλά δεν ξέρω), τα παιδιά του τμήματος των προνηπίων «Αστεράκια» του Α’ Δημοτικού Βρεφονηπιακού Σταθμού Ρεθύμνης πραγματοποίησαν δραστηριότητες γραφής και ανάγνωσης μέσα στα πλαίσια των εβδομαδιαίων θεμάτων που διδάχθηκαν.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Κωνσταντίνος Πετρογιάννης, Καθηγητής Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

«Το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα CARE για την Ανάλυση της Ποιότητας Προγραμμάτων Προσχολικής Φροντίδας και Αγωγής στην Ευρώπη και τις Επιπτώσεις τους στα Παιδιά»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αγγελική - Μαρία Παλαιολόγου, Επ. Καθηγήτρια, ΦΠΨ, Τομέα Ψυχολογίας, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

«Ευρωστία ανόδου παιδαγωγών προσχολικής αγωγής: Ερευνητικά δεδομένα»

Η παρούσα διάλεξη αφορά στη θεωρητική τεκμηρίωση της μεταδιατροπικής ευρωστίας ανόδου, προσδιορίζοντας τις συντεταγμένες της εύρωστης προσωπικότητας: έλεγχος, ευθύνη και έλξη. Η ισόρροπη δόμηση αυτών των τριών κυρίαρχων στοιχείων, προάγουν τις λειτουργίες και διευκολύνουν την προσαρμογή του ανθρώπου ακόμη και σε ακραίες συνθήκες ζωής και ιδιαιτέρως παιδαγωγών προσχολικής αγωγής. Επι πλέον παρουσιάζονται προκαταρκτικά ερευνητικά δεδομένα ψυχικής ευρωστίας φοιτητών Tμημάτων προσχολικής αγωγής.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Μιχαήλ Βούλης, Καθηγητής Ειτφαρμογών, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, Α.ΤΕΙ Θεσ/νίκης.

«"Mπλογκόσφαιρα" και προσχολική αγωγή. Το πεδίο, η παιδαγωγική υπεραξία και η πρόκληση»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Μαρία Σιδηροπούλου, PhD, Επίκουρη Καθηγήτρια Ειδικής Φυσικής Αγωγής, ΤΕΦΑΑ Α.Π.Θ.

«Η συμβολή της ψυχοκινητικής αγωγής στην ανάπτυξη παιδιών προσχολικής ηλικίας»

Η Ψυχοκινητική αγωγή είναι μια ολιστική, ανθρωπιστική και εξατομικευμένη προσέγγιση κινητικής αγωγής, η οποία στοχεύει στην ενεργοποίηση του παιδιού και ενισχύει την αυτόνομη δράση του, με στόχο την ολοκληρωμένη ανάπτυξη του. Ψυχοκινητική αγωγή σημαίνει μάθηση μέσα από την κίνηση, αλλά και κινητική συμπεριφορά στην οποία εμπλέκεται το σώμα του παιδιού και η οποία προκαλείται, οργανώνεται και ελέγχεται από ψυχικούς μηχανισμούς. Αποτελεί ένα ουσιώδες συστατικό για την υποστήριξη της ανάπτυξης του, καθώς χρησιμοποιεί ως μέσο την κίνηση για την ανάπτυξη της αντίληψης, της βίωσης του σώματος και την απόκτηση κοινωνικής γνώσης. Επίσης, αφήνει περιθώρια για εξατομικευμένα ενδιαφέροντα, διεγείρει την περιέργεια, δημιουργεί την ανάγκη για νέες εμπειρίες και σέβεται τη σημαντικότητα που έχει η κίνηση για τα παιδιά. Βασίζεται στην ανθρώπινη υπόσταση με προτεραιότητα τη βελτίωση των ενεργειών του παιδιού μέσω της αυτογνωσίας και της αλληλεπίδρασης με τον εαυτό του, της απόκτησης ικανότητας διαχείρισης των υλικών και της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον αλλά και της βελτίωσης της κοινωνικότητας μέσω της συναναστροφής με άλλα άτομα. Πρωταρχικά περιεχόμενα της Ψυχοκινητικής αγωγής είναι το πολύμορφο παιχνίδι, οι πλούσιες βιωματικές κινητικές δραστηριότητες και η χρήση διάφορων υλικών, ώστε να αναπτύσσεται και να ενισχύεται η αισθητηριοκινητική, κοινωνική και συναισθηματική συμπεριφορά του. Συμπερασματικά, η ψυχοκινητική αγωγή αποτελεί την ενδεικνυόμενη μορφή κινητικής ενίσχυσης όπου συστήνεται η εφαρμογή της σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας καθώς και σε άτομα με αναπηρία με στόχο την πολύπλευρη αγωγή και προαγωγή της προσωπικότητας του παιδιού.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Παρασκευή Γιαγκάζογλου, PhD, Επίκουρη Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής, ΤΕΦΑΑ Σερρών, ΑΠΘ, Πρόεδρος Εταιρείας Θεραπευτικής Γυμναστικής και Ειδικής Φυσικής Αγωγής.

«Σχέση κινητικών και κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας»

Κατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας, τα παιδιά μαθαίνουν πώς να χτίζουν αλλά και να διατηρούν φιλικές σχέσεις με τους συνομηλίκους. Μέχρι την ηλικία των 6 χρόνων είναι πιθανό να έχουν αναπτύξει αμοιβαίες φιλίες και να είναι μέλη μίας μικρής κοινωνικής ομάδας συνομηλίκων καθώς εγκαταλείπουν σταδιακά το μοναχικό παιχνίδι και εμπλέκονται περισσότερο στο κοινωνικό παιχνίδι με τις παρέες τους. Παρόλο που στη σύγχρονη έρευνα γίνεται αναφορά στα προβλήματα συμπεριφοράς μεγαλύτερων παιδιών, σε αρκετές μελέτες φάνηκε ότι και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα επιθετικότητας ή σχολικού εκφοβισμού με αποτέλεσμα να προσπαθούν να αποφύγουν το σχολείο. Παρόλο που υπάρχουν αρκετά στοιχεία ότι οι ισχυρές σχέσεις με τους συνομηλίκους είναι σημαντικές για την ομαλή ανάπτυξη, πολλά παιδιά δεν έχουν υγιείς σχέσεις με τους συνομηλίκους λόγω κάποιων παραγόντων όπως τα προσωπικά χαρακτηριστικά. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι οι περιορισμένες κινητικές δεξιότητες. Η ικανότητα αποτελεσματικής κίνησης μέσα στο χώρο και η ικανότητα χειρισμού αντικειμένων αποτελούν πολύ σημαντικά στοιχεία για την ανάπτυξη των παιδιών κατά την κρίσιμη προσχολική ηλικία. Ακόμη και ήπιες διαταραχές στην κινητικότητα μπορεί να συμβάλουν στη μεγαλύτερη κοινωνική απομόνωση τους εφόσον δεν μπορούν να παίξουν σωστά με τους συνομηλίκους, αλλά και σε προβλήματα συμπεριφοράς όπως μεγαλύτερη επιθετικότητα. Οι διαταραχές κινητικότητας στα μικρά παιδιά μπορεί να περιορίσουν την ομαλή ανάπτυξη οδηγώντας σε κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα που μπορεί να παραμείνουν μέχρι και την ενηλικίωση. Συμπερασματικά, το γεγονός ότι υπάρχει σχέση κινητικών και κοινωνικών δεξιοτήτων στα παιδιά προσχολικής ηλικίας, φανερώνει την ανάγκη της έγκαιρης παρέμβασης με κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα που θα στοχεύουν στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Χρυσάνθη Καρρά, Msc, Υποψήφια Διδάκτωρ ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, Καθηγήτρια Ειδικής Φυσικής Αγωγής, Ειδικό Δημοτικό Σερρών.

«Βασικά σημεία έγκαιρης αναγνώρισης αναπτυξιακών διαταραχών στην προσχολική ηλικία - Συμβουλευτική γονέων και εκπαιδευτικών»

Η εξωτερική εικόνα των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές δε διαφέρει από αυτή των παιδιών με τυπική ανάπτυξη. Φαίνονται υγιή και όμορφα. Οι γονείς αναφέρουν συνήθως ότι άρχισαν να ανησυχούν γύρω στο δεύτερο και πριν το τρίτο έτος της ηλικίας των παιδιών τους. Οι τυπικές ενδείξεις των διαταραχών μπορεί να εκδηλωθούν στη νηπιακή ηλικία (18 έως 24 μηνών) και συνήθως γίνονται πιο εμφανείς από την ηλικία των δύο έως την ηλικία των έξι ετών. Υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις που θα πρέπει να προβληματίζουν τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους άλλους επαγγελματίες και να τους κάνουν να απευθύνονται στους ειδικούς που κατά μεγάλη πλειοψηφία είναι εξειδικευμένοι παιδοψυχίατροι, εργοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές λογοπεδικοί και ειδικοί παιδαγωγοί. Σημάδια που τους κάνουν να ανησυχούν μπορεί να είναι η έλλειψη βλεμματικής επαφής, η περίεργη αντίδραση στην αγκαλιά και τα χάδια, η καθυστέρηση της ομιλίας ή η περίεργη ενασχόληση με τα αντικείμενα, η διαφορετική αντίληψη σχήματος, χώρου, συμπεριφοράς, το επίπεδο δραστηριότητας και συναισθηματικού τόνου, η έλλειψη αυθόρμητου παιχνιδιού, παιχνιδιού ρόλων, ή κοινωνικής μίμησης καθώς και αδυναμία συμβολικού παιχνιδιού. Τέλος το ότι είναι απομονωμένο και δεν παίζει με τους συνομήλικους του. Στην ηλικία αυτή, με μικρή πιθανότητα λάθους, μπορεί έγκυρα να διαγνωσθεί κάποια αναπτυξιακή διαταραχή. Ένας γονιός ή και ο εκπαιδευτικός, θα πρέπει να λάβει υπόψη τις ποιοτικές αυτές διαφοροποιήσεις του παιδιού στο φάσμα των αναπτυξιακών διαταραχών. Το διαφορετικό τρόπο σκέψης, παρατήρησης και κατανόησης του κόσμου γύρω του με αποκορύφωση τις διαφορές στο λόγο και τον τρόπο μάθησης, την εκδήλωση των συναισθημάτων και της φιλίας. Το διαφορετικό τρόπο εσωτερικής παραγωγής, αντιμετώπισης, και εξωτερίκευσης του άγχους και του φόβου. Επίσης τη διαφορετική εξωτερίκευση αυτού του ιδιαίτερου τρόπου σκέψης, που μοιάζει με συμπεριφορά αλλοπρόσαλη και παράλογη για τα νευροτυπικά δεδομένα και εμποδίζει την ανάπτυξη σχέσεων με συνομηλίκους.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ελευθερία Τραπεζανλίδου-Καλαϊτζή, Φοιτήτρια ΤΕΦΑΑ Σερρών Α.Π.Θ.
Παρασκευή Γιαγκάζογλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Ειδικής Αγωγής.

«Βελτίωση της ψυχοκινητικής ανάπτυξης μέσω κινητικών δραστηριοτήτων και παιχνιδιών (βιωματική προσέγγιση)».

Η ψυχοκινητική ανάπτυξη συνδέεται στενά με την ωρίμανση του νευρικού συστήματος και την εκπαίδευση (εμπειρία). Καθώς το παιδί μεγαλώνει, το νευρικό σύστημα αναπτύσσεται συνεχώς σε μέγεθος και πολυπλοκότητα. Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι διάφορες αλλαγές που συμβαίνουν στη δομή του εγκεφάλου εξασφαλίζουν τη βάση για μια πιο περίπλοκη κινητική συμπεριφορά και αυξάνουν την ικανότητα της μάθησης και της επίλυσης προβλημάτων. Με την έννοια ψυχοκινητική εννοείται η σκόπιμη κινητική συμπεριφορά στην οποία εμπλέκεται το σώμα του παιδιού και η οποία προκαλείται, οργανώνεται και ελέγχεται από ψυχικούς μηχανισμούς. Η ψυχική εξέλιξη δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς την κινητική εξέλιξη. Η στενή αλληλεπίδραση ανάμεσα στο σώμα και στην ψυχή είναι αναμφισβήτητη. Σκέψεις, συναισθήματα και ορμές εξωτερικεύονται στις κινητικές διαδικασίες. Η παιδική μάθηση προσδιορίζεται αποφασιστικά μέσα από τις κινητικές εμπειρίες. Ψυχοκινητική αγωγή σημαίνει μάθηση μέσα από την κίνηση. Αποτελεί μία παιδαγωγική προσέγγιση που φανερώνει την άμεση σχέση της ψυχής με την κίνηση, η οποία είναι μια έκφραση του ψυχικού κόσμου. Οι ψυχοκινητικές δραστηριότητες βοηθούν το παιδί στη βελτίωση και στον έλεγχο της κινητικότητας του, στην κατανόηση του σωματικού σχήματος και των εννοιών του χώρου, του χρόνου και του ρυθμού. Επιπλέον, το βοηθούν στην αρμονική ψυχική και σωματική ανάπτυξη και στην ομαλή ένταξη σε μια διαδικασία ηθικής, κοινωνικής, συναισθηματικής και νοητικής ωρίμανσης. Η ψυχοκινητική αγωγή έχει σκοπό να οργανώσει τη συνολική εμπειρία του παιδιού και να το βοηθήσει να ανακαλύψει τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει. Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να επιλέγονται κατάλληλες και πρωτότυπες κινητικές δραστηριότητες και παιχνίδια εστιασμένες στα ενδιαφέροντα των παιδιών αλλά και τους παιδαγωγικούς στόχους που θέτει ο εκπαιδευτικός.
Άννα Γκρούτζιεν, Ψυχολόγος, Mph στην "Δημόσια Υγεία" , ΕΣΔΥ.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Γεώργιος Δάγλας, Παιδαγωγός Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ. Αθηνών, Πτυχιούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Φιλοσοφικής Σχολής, Τμήματος Φ.Π.Ψ, Mph στην "Διοίκηση Υπηρεσιών Κοινωνικής Προστασίας" ΕΣΔΥ

«Επίπεδα του συνδρόμου Επαγγελματικής Εξουθένωσης Παιδαγωγικού Προσωπικού στους Παιδικούς και Βρεφονηπιακούς σταθμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης - Έρευνα στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών»

Απογραφική μελέτη με την οποία διερευνώνται τα επίπεδα Επαγγελματικής Εξουθένωσης στο παιδαγωγικό προσωπικό των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών με το ερευνητικό εργαλείο MBI - ES ( Maslach Burnout Inventory - Educators Survey).
Μετά την αποτύπωση των δημογραφικών χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων ακολουθεί στατιστική συσχέτιση των σημαντικότερων παραμέτρων που φαίνεται να σχετίζονται με την εμφάνιση του φαινομένου. Συμπεράσματα και προτάσεις.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Κωνσταντίνα Ανδριανού, Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικία, Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Παιδικών & Βρεφονηπιακών Σταθμών Ν. Μεσσηνίας, Μέλος Δ.Σ. ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ.

«Με ασφάλεια από τα πρώτα βήματα. Συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στις δομές προσχολικής αγωγής»

Οι δομές προσχολικής αγωγής στη χώρα μας αποτελούν χώρους αγωγής και ασφαλούς διαμονής για παιδιά προσχολικής ηλικίας και ταυτόχρονα χώρους εργασίας προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων.
Ο ρόλος της πολιτείας είναι η προαγωγή των θεμάτων της υγείας και της ασφάλειας σε κάθε εργασιακό χώρο και αυτό επιτυγχάνεται με την χάραξη πολιτικής και τη διαμόρφωση του αναγκαίου πλαισίου για την παραγωγή νομοθετικού, ενημερωτικού, ερευνητικού και ελεγκτικού έργου.
Η εξέλιξη και εφαρμογή εκπαιδευτικών προγραμμάτων σύμφωνα με τις αρχές της παιδαγωγικής επιστήμης στα πλαίσια προσχολικής αγωγής, θα πρέπει να τυγχάνει της ίδιας μέριμνας και προσοχής με την εξασφάλιση αρχιτεκτονικά άρτια σχεδιασμένων χώρων, στους οποίους η ασφάλεια, η αισθητική, η αρμονία και η λειτουργικότητα θα αντανακλούν τον πολιτισμό, την κουλτούρα, το υψηλό επιστημονικό επίπεδο, την μέριμνα των ενηλίκων για τα παιδιά αλλά και την μέριμνα της υπηρεσίας και το σεβασμό για το ανθρώπινο δυναμικό.
Οι μικροί «μαθητές» που φιλοξενούνται, δρουν και μεγαλώνουν σ’ ένα ασφαλές, φροντισμένο, φιλόξενο και προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους περιβάλλον, εκτός του ότι έχουν μειωμένο ποσοστό ατυχημάτων και έκθεσης σε κίνδυνο, απολαμβάνουν και το αίσθημα της φροντίδας, μπαίνουν στην κουλτούρα της πρόληψης ατυχημάτων και κινδύνων, κατανοούν την αξία της ανθρώπινης ζωής.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Θωμαΐς Καπουλίτσα, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης.

«Η Τέχνη στην Προσχολική ηλικία ,πολυτέλεια ή αναγκαιότητα;»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Βαρβάρα Διομή, Πτυχιούχος Παιδαγωγός Προσχολικής Αγωγής
Ματίνα Καλανδάρογλου, Πτυχιούχος Παιδαγωγός Προσχολικής Αγωγής.

«Μπορούμε να μιλήσουμε για τον Ιμπρεσιονισμό στην προσχολική ηλικία;»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αντωνίου Ζαρείφισσα, Φοιτήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης.
Ελπίδα Πετρίδου, Φοιτήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής ΑΤΕΙ Θεσ/νίκης.

«Μεγάλα έργα , μικρές ιστορίες»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Μαρία Σακελλαρίου, Καθηγήτρια, Πρόεδρος Τμήματος Νηπιαγωγών, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

«Μετασχηματίζοντας το πρότυπο μάθησης στην προσχολική εκπαίδευση: Ο ρόλος του παιχνιδιού»

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Βικτωρία Ζακοπούλου, Αν. Καθηγήτρια, Μαθησιακών Δυσκολιών με Ειδίκευση στην Ειδική Αναπτυξιακή Δυσλεξία, ΤΕΙ Ηπείρου.

«Προβλήματα συμπεριφοράς και μάθησης στη νηπιακή ηλικία»

Σήμερα είναι αποδεκτό ότι η φύση μιας όσο το δυνατόν πρωιμότερης φροντίδας στο παιδί, έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ομαλή ανάπτυξή του, ενώ παιδιά που μεγαλώνουν σε στερημένο από φροντίδα οικογενειακό και κοινωνικο-εκπαιδευτικό περιβάλλον μπορεί να εμφανίσουν σοβαρά γνωστικά και προβλήματα συμπεριφοράς. Μελετώντας το ρόλο των πρώιμων παραγόντων στην ανάπτυξη του ατόμου, συντελείται μια διαρκής προσπάθεια εύρεσης πρώιμων διαγνωστικών κριτηρίων για τα παιδιά με αναπτυξιακές διαταραχές, όπως: αναπτυξιακή ανωριμότητα, σύνδρομα, διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, ειδικές μαθησιακές και γλωσσικές δυσκολίες. Οι τραυματικές εμπειρίες σε πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, συσχετίζονται με την εμφάνιση ψυχοπαθολογίας κατά την ενηλικίωση, η στέρηση κοινωνικο-μορφωτικών εμπειριών και ερεθισμάτων αποτελεί ενοχοποιητικό παράγοντα γλωσσικής επιβράδυνσης και ειδικών γλωσσικών διαταραχών και η ελλιπής ψυχοκινητική και γνωστική ανάπτυξη ήδη από τη βρεφική ηλικία, αποτελεί πρώιμη ένδειξη ειδικών μαθησιακών δυσκολιών κατά τη μεταγενέστερη σχολική ηλικία. Η πρώιμη συνεκδήλωση αρνητικών ή στερητικών παραγόντων διέπεται από ένα συνεχές έως την ενήλικη ζωή του ατόμου και καθιστά ένα πολυποίκιλο και πολύπλοκο σύστημα διαταραχών το οποίο αφορά στη νευροφυσιολογική, ψυχοσυναισθηματική, κοινωνική και γνωστική/μαθησιακή πορεία του ατόμου. Τέλος, καθοριστικός κρίνεται ο ρόλος της πρώιμης παρέμβασης, καθώς σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών, κατάλληλες παρεμβάσεις ήδη από την ηλικία των 2-3 ετών συμβάλλουν στη θετική ανταπόκριση και απόδοση εξελικτικά στον τομέα της νοητικής λεκτικής ικανότητας, της γραφο-φωνολογίας, των γλωσσικών αναλογιών, του εμπλουτισμού λεξιλογίου, καθώς και ομαλή ψυχοκινητική ανάπτυξη. Μέσω της καλλιέργειας των γνωστικών μηχανισμών, επιτυγχάνονται νέες μορφές προσαρμογής και συνεργασίας, οι οποίες συντελούν στην καλύτερη εικόνα του εαυτού, μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και διαμορφώνουν προοπτικές ευνοϊκής μαθησιακής και κοινωνικής συμπεριφοράς σε ευρύτερα αναπτυξιακά επίπεδα.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Ευγενία Τόκη, Επ. Καθηγήτρια, Εφαρμοσμένης Πληροφορικής στην Αξιολόγηση Διαταραχών Προφορικού Λόγου Παιδιών Προσχολικής Ηλικίας, ΤΕΙ Ηπείρου.

«Ψηφιακές ασκήσεις για την ενίσχυση της φωνολογικής και λεξιλογικής ανάπτυξης των νηπίων»

Η χρήση νέων τεχνολογιών στην προσχολική ηλικία προσφέρουν μια νέα διάσταση στη μάθηση με την εμπλοκή πολλαπλών αισθήσεων για την αναπαράσταση οποιασδήποτε πληροφορίας. Παράλληλα, το διαδίκτυο, ως μια αστείρευτη πηγή πληροφοριών, δίνει τη δυνατότητα στους ειδικούς της προσχολικής αγωγής να δημιουργήσουν ψηφιακό περιεχόμενο για νέες τεχνολογικά ενισχυμένες και χωροχρονικά ανεξάρτητες εμπειρίες ηλεκτρονικής μάθησης. Ο σκοπός αυτής της έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των προπτυχιακών φοιτητών σχετικά με τη δημιουργία ψηφιακών ασκήσεων για την ενίσχυση γλωσσικών δεξιοτήτων για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το δείγμα της έρευνας είναι 30 αυτοεπιλεγόμενοι φοιτητές του Τμήματος Λογοθεραπείας. Μετά από εισαγωγικές διαλέξεις και οδηγίες για το σχεδιασμό και υλοποίηση πολυμεσικών ψηφιακών ασκήσεων, τους ζητήθηκε σε ομάδες να δημιουργήσουν υλικό για την ενίσχυση της φωνολογικής και λεξιλογικής ανάπτυξης για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Με την ολοκλήρωση με συνέντευξη αποτυπώθηκαν οι απόψεις των φοιτητών σχετικά με τις δραστηριότητες που υλοποίησαν. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι φοιτητές χρησιμοποίησαν κείμενα, γραφικά, ηχογραφήσεις, κινούμενες εικόνες βίντεο και διάδραση για τις ψηφιακές τους δραστηριότητες και οι περισσότεροι υλοποίησαν σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό τα τεχνικά και παιδαγωγικά/κλινικά κριτήρια. Τέλος αναλύονται οι προσεγγίσεις και οι απόψεις των φοιτητών σύμφωνα με τις απαιτήσεις της σύγχρονης ψηφιακής κοινωνίας.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Βασιλική Σιαφάκα, Επ. Καθηγήτρια, Κλινικής ψυχολογίας, ΤΕΙ Ηπείρου.

«Η απώλεια και το πένθος στην προσχολική ηλικία»

Η απώλεια ενός σημαντικού ατόμου, αναπόφευκτα, αποτελεί ένα οδυνηρό γεγονός στη ζωή του παιδιού και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα συμπεριφοράς, συναισθηματικές ή/ και μαθησιακές δυσκολίες. Η ικανότητα του παιδιού να αντιλαμβάνεται και να επεξεργάζεται την απώλεια, συνδέεται με το αναπτυξιακό στάδιο στο οποίο βρίσκεται, καθώς και με τον τρόπο αντιμετώπισης της απώλειας από το οικείο περιβάλλον. Όσοι βρίσκονται κοντά σε παιδιά που έχουν βιώσει την απώλεια, αναζητούν τον καλύτερο τρόπο για να τα βοηθήσουν. Αναρωτιούνται τι καταλαβαίνουν γύρω από το θάνατο και πώς αισθάνονται όταν χάνουν κάποιον που αγαπούν. Ανησυχούν γύρω από το πώς ενημερώνουμε ένα παιδί για το θάνατο αγαπημένου προσώπου, πώς εκφράζει τη θλίψη του, ποιες είναι οι αντιδράσεις που θα πρέπει να μας προβληματίσουν, καθώς και για το ποιες είναι οι ανάγκες ενός παιδιού που θρηνεί. Τέλος, σκέπτονται τρόπους στήριξης και παρέμβασης, τόσο στο ίδιο το παιδί όσο και στην οικογένεια που θρηνεί. Η παρουσίαση έχει ως στόχο να δώσει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, λαμβάνοντας υπόψη το αναπτυξιακό στάδιο και τους περιορισμούς που θέτει στην ικανότητα των παιδιών προσχολικής ηλικίας να επεξεργάζονται μια απώλεια. Στοχεύει, επίσης, στην ανάδειξη τρόπων χειρισμού και αντιμετώπισης των παιδιών και των ερωτήσεών τους σχετικά με την απώλεια και το θάνατο.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Γεωργία Γκαντώνα, Κλινική Ψυχολόγος, Έκτακτο Εκπαιδευτικό Προσωπικό, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.

«Οι πρώιμες εκδηλώσεις διαλογικών ικανοτήτων των μικρών παιδιών»

Η παρούσα ομιλία παρουσιάζει την εξελικτική πορεία των διαλογικών σχέσεων ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Θα περιγραφούν σημαντικά αναπτυξιακά επιτεύγματα του παιδιού όπως η εμφάνιση των αποκαλούμενων «ψευδο-διαλόγων», στους οποίους οι μητέρες και τα βρέφη συμμετέχουν σε μορφές αλληλεπίδρασης που εμπεριέχουν εναλλαγή σειράς, ένα δούναι και λαβείν δηλαδή. Ένα άλλα σημαντικό επίτευγμα είναι η εμφάνιση της «κοινής προσοχής», όταν το παιδί των εννέα μηνών αρχίζει να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τους άλλους όχι μόνο ως έχοντες πρόθεση αλλά και να βλέπει τα αντικείμενα στο περιβάλλον μέσα από τη οπτική του άλλου. Τέλος, θα συζητηθεί η σημασία της αυτο-αναστοχαστικής προσοχής όταν η κοινή προσοχή ανάμεσα στο μωρό και στο φροντιστή του απευθύνεται όχι μόνο στα αντικείμενα του περιβάλλοντος, αλλά και στο ίδιο το παιδί.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Βασιλική Καραβίδα, Καθηγήτρια εφαρμογών Φροντίδας και Αγωγής Βρέφους/ Νηπίου, Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Διονύσης Συμεών, Ψυχολόγος, Εξωτερικός Συνεργάτης Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Ευγενία Ζιώγα, Ψυχολόγος, Εξωτερική Συνεργάτιδα Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Ιλιάνα Αναγνώστου, 3ετής φοιτήτρια Κλινικής Διαιτολογίας Χαροκοπείου Πανεπιστημίου
Βερονίκη Βαρθολίτου, 4ετής φοιτήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου

«Οι διαστάσεις των διατροφικών διαταραχών στην προσχολική ηλικία»

Οι διατροφικές διαταραχές (ΔΔ) αποτελούν μείζον πρόβλημα της σύγχρονης κοινωνίας, καθώς τις δύο τελευταίες δεκαετίες η συχνότητά τους έχει αυξηθεί σημαντικά. Με βάση τα διεθνή συστήματα κατηγοριοποίησης των ΔΔ θα αναφερθούν οι τύποι αυτών των διαταραχών. Οι ΔΔ έχουν οργανικές επιπτώσεις (όπως καρδιαγγειακές παθήσεις,, σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ, οστεοαρθρίτιδα, ενδοκρινολογικές ασθένειες) και ψυχοκοινωνικές δυσλειτουργίες (όπως πρόωρη θνησιμότητα, χαμηλή αυτοεκτίμηση, εσωστρέφεια και κατάθλιψη). Έχει δε καταγραφεί μια συνέχεια ως προς τη φύση και το βαθμό των προβλημάτων της διατροφής από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή. Ο τρόπος της «διαδικασίας του ταΐσματος» και γενικότερα η συναισθηματική σχέση η οποία παρατηρείται κατά το διάστημα αυτό μεταξύ φροντιστή και παιδιού, αποτελούν την κύρια αιτία, εκτός των οργανικών περιπτώσεων, εμφάνισης ΔΔ. Τα κόστη της παχυσαρκίας σε κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο είναι εξόχως κρίσιμα. Σαφώς, κρίνεται αναγκαία, αφενός η διερεύνηση στις υποβόσκουσες αιτίες των ΔΔ και αφετέρου, η χάραξη μιας πολιτικής που θα εφαρμόζει πολυεπίπεδες και πολυπαραγοντικές πρώιμες παρεμβάσεις.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Μάντζιου Στρατούλα, Διευθύντρια Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.
Διονύσης Συμεών, Ψυχολόγος, Εξωτερικός Συνεργάτης Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.
Ιλιάνα Αναγνώστου, 3ετής φοιτήτρια Κλινικής Διαιτολογίας Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.
Ευγενία Ζιώγα, Ψυχολόγος, Εξωτερική Συνεργάτιδα Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.
Ιωάννα Κουτίνα, 4ετής φοιτήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.

«Διατροφική συμβουλευτική στην προσχολική ηλικία: Πρώιμα παρεμβατικά προγράμματα»

Οι διατροφικές διαταραχές είναι ένα αναδυόμενο ζήτημα σωματικής και ψυχικής υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο, με πολυδιάστατες επιπτώσεις. Έχει παρατηρηθεί μια συνέχεια των πρώιμων διατροφικών προβλημάτων στη μετέπειτα ενήλικη ζωή. Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμη η παρουσίαση επιστημονικών τεκμηριωμένων προγραμμάτων, βρεφικής και νηπιακής ηλικίας στην αντιμετώπιση διατροφικών διαταραχών. Θα περιγραφούν τα εξής προγράμματα: «NURTURE, 2014» το «Πρόγραμμα Αντιμετώπισης Παιδικής Παχυσαρκίας» της εταιρίας Έρευνας και Ποιότητας Φροντίδας της Υγείας των ΗΠΑ (AHRQ, 2013), το «Πρόγραμμα Π.Ο.Υ.» (WHO, 2012) και το πρόγραμμα «Βρεφικής Χειροπρακτικής». Σε γενικές γραμμές τα προγράμματα αυτά περιλαμβάνουν κρατικές δομές που υποστηρίζουν τις προληπτικές πολιτικές, καθώς κοινοτικές βασιζόμενες παρεμβάσεις. Η εφαρμογή και υιοθέτηση των παραπάνω προγραμμάτων παρέμβασης κρίνεται απαραίτητη και στον ελλαδικό χώρο στην αντιμετώπιση διατροφικών διαταραχών στη διάρκεια της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αθηνά Χαρίση, Ψυχολόγος, Εξωτερική Συνεργάτιδα, Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου.
Ιλιάνα Αναγνώστου, 3ετής φοιτήτρια Κλινικής Διαιτολογίας Χαροκοπείου Πανεπιστημίου.

«Η κριτική διερεύνηση των διατροφικών συνηθειών μέσα από την αξιοποίηση της αισθητικής εμπειρίας: Μία εφαρμογή στο πλαίσιο της μετασχηματίζουσας μάθησης παιδαγωγών προσχολικής ηλικίας»

Η εργασία αυτή συζητά μία εναλλακτική προσέγγιση των διατροφικών συνηθειών μέσα από την κριτική και δημιουργική αξιοποίηση της αισθητικής εμπειρίας. Συγκεκριμένα, αναλύονται οι θεωρητικές και πρακτικές διαστάσεις μιας παρέμβασης σε παιδαγωγούς προσχολικής ηλικίας, η οποία στηρίζεται στην εφαρμογή ενός καινοτομικού μοντέλου μάθησης μέσα από την τέχνη. Σύμφωνα με θεωρητικά και εμπειρικά δεδομένα, η συστηματική επεξεργασία έργων τέχνης, κατά τη μαθησιακή διαδικασία, μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της μάθησης. Η συγκεκριμένη παρέμβαση στοχεύει στην κριτική διερεύνηση παραδοχών και μοντέλων που έχουμε άκριτα υιοθετήσει από το κοινωνικο-πολιτισμικό μας πλαίσιο και επιδρούν καθοριστικά στη διαμόρφωση των διατροφικών μας συνηθειών. Κεντρικό ζητούμενο είναι να αξιοποιηθεί μία εμπλουτισμένη και ανοιχτή σε ερμηνείες προσέγγιση, ώστε να επαναπροσδιοριστούν λειτουργικά διατροφικές συμπεριφορές και πρακτικές. Eπιδιώκεται, έτσι, να εμπλακούν οι παιδαγωγοί προσχολικής ηλικίας σε ποιοτικούς μετασχηματισμούς των πλαισίων αναφοράς τους μέσα από πιο περιεκτικές κατανοήσεις της σημασίας που έχουν οι διατροφικές εμπειρίες των παιδιών. Απώτερος στόχος είναι η ευαισθητοποίησή τους προς την ανάληψη ενήμερης δράσης για την ενίσχυση περισσότερο ισορροπημένων διατροφικών συνηθειών.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Στρατούλα Μάντζιου, Διευθύντρια Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας, Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Βασιλική Καραβίδα, Καθηγήτρια εφαρμογών Φροντίδας και Αγωγής Βρέφους/ Νηπίου, Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Συμεών Διονύσης, Ψυχολόγος, Εξωτερικός Συνεργάτης Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Ευγενία Ζιώγα, Ψυχολόγος, Εξωτερική Συνεργάτιδα Τμήματος Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου
Ευδοκία Χρηστιά, 4ετής φοιτήτρια, Τμήμα Προσχολικής Αγωγής, ΤΕΙ Ηπείρου

«Πρόληψη βρεφικών διαταραχών πρόσληψης τροφής μέσω πρώιμων εμπειριών: Η συνεισφορά της κριτικής - ευαίσθητης περιόδου»

Ερευνητικά δεδομένα καταγράφουν μειωμένα ποσοστά στοργικής μητρικής αφής σε παιδιά με διατροφικές διαταραχές, με αποτέλεσμα η μειωμένη αφή να αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα κινδύνου, για την εμφάνιση της συγκεκριμένης διαταραχής. Επίσης έχει καταγραφεί ότι η σύντομη διακοπή του μητρικού θηλασμού σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά παχυσαρκίας βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Η παρούσα εργασία εστιάζει σε προληπτικές δράσεις, οι οποίες συμβάλουν στην ενεργοποίηση της μητρικής αφής και του θηλασμού αμέσως μετά τη γέννηση, περίοδο κατά την οποία ο οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος και επηρεάζεται πολύ περισσότερο από συγκεκριμένα είδη περιβαλλοντικών επιδράσεων. Θα συζητηθούν πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα ψυχολογικών και ιατρικών μελετών, που καταγράφουν τη σπουδαιότητα των πρώτων επαφών, αμέσως μετά τη γέννηση και οι οποίες συμβάλουν στη βέλτιστη ανάπτυξη των μοντέλων αφής και του θηλασμού, που συνδέονται αφενός με εμπλουτισμένα επικοινωνιακά μοντέλα μεταξύ μητέρας-βρέφους, αφετέρου με τη διατήρηση του θηλασμού για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα. Συγκεκριμένα, η δέρμα προς δέρμα επαφή (Skin to Skin Contact), μητέρας-βρέφους αμέσως μετά τη γέννηση δεν ενισχύει τη διαδικαστική αλλά την τροφοδοτική αφή, η οποία ελαχιστοποιεί τις διαταραχές πρόσληψης τροφής στη βρεφική ηλικία και συμβάλει σε μακροπρόθεσμο θηλασμό.

Επισκέπτες

Έχουμε 44 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube