Ευρετήριο Άρθρου
10ο Πανελλήνιο Μετεκπαιδευτικό Συνέδριο Θεσσαλονίκης
Έναρξη Συνεδρίου
Χαιρετισμοί επισήμων
Εισηγήτρια: Μαρία Μπιρμπίλη
Εισηγήτρια: Γαλήνη Ρεκαλίδου
Εισηγήτρια: Ειρήνη Ρουφίδου
Εισηγητής: Κώστας Χρυσαφίδης
Εισηγητής: Μάνος Ν. Κόνσολας
Εισηγήτρια: Ελένη Κατσίαδα
Εισηγήτρια: Ευθυμία Πεντέρη
Εισηγήτρια: Ελευθερία Φράγκου
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Πετρογιάννης
Εισηγήτριες: Αναστασία Ψάλτη, Δέσποινα Σακκά
Εισηγήτρια: Ιωάννα Κυριακάκη
Εισηγητής: Δημήτριος Σαρρής
Εισηγήτρια: Σεβαστή Καρρά
Εισηγήτριες: Ανωγιαννάκη Κατερίνα, Παπουστή Βάσω
Όλες οι Σελίδες

Κώστας ΧρυσαφίδηςΕισηγητής: Κώστας Χρυσαφίδης
Θέμα: «Η έρευνα δράσης ως αποτέλεσμα της προσέγγισης της σχέσης θεωρίας και πράξης»

Από τη στιγμή που η προσχολική αγωγή έχει εγκαταλείψει κανόνες και πρακτικές μιας απλής φύλαξης νηπίων και επιχειρεί να κατοχυρώσει το έργο της στη βάση επιστημονικών δεδομένων, είναι επόμενο να εμπλέκεται σε συζητήσεις επιστημολογικού περιεχομένου που αναφέρονται κυρίως στη σχέση θεωρίας και πράξης. Όσον αφορά στο ερώτημα, αν η θεωρία προηγείται της πράξης ή αν η πράξη αποκλειστικά συμβάλλει στη διαμόρφωση της θεωρίας, υπάρχουν τρεις βασικές απόψεις: η ερμηνευτική, η θετικιστική και η κριτική άποψη. Οι απόψεις αυτές αποτελούν απόρροια των αντιλήψεων σχετικά με τη σημασία, τις προϋποθέσεις και την ευρύτητα του πεδίου δράσης της επιστήμης γενικότερα.

Η ερμηνευτική προσέγγιση δέχεται ότι οι ενέργειες και τα αποτελέσματα της δράσης του εκπαιδευτικού εκπορεύονται από τις εκάστοτε ερμηνείες που αυτός δίνει στην παιδαγωγική στιγμή, χωρίς την υποχρέωση να αιτιολογήσει ή να υπερασπιστεί την αξιολόγηση που αυτός ασπάζεται. Η ερμηνευτική προσέγγιση μπορεί να τροφοδοτεί τη μελέτη του πρακτικού και να επηρεάζει έμμεσα τη δράση, με τη διαμεσολάβηση της κριτικής σκέψης του δρώντος ατόμου (εκπαιδευτικού).

Οι αντιλήψεις του Θετικισμού ως προς τη διαχρονικότητα και τη γενική ισχύ των επιστημονικών πορισμάτων οδηγεί σε θέσεις που δέχονται ότι: η πράξη στηρίζεται και κατευθύνεται από ισχύοντα επιστημονικά πορίσματα, όπως αυτά κατοχυρώνονται μέσα από κανόνες της επιστημονικής έρευνας. Στην περίπτωση αυτή ο ρόλος του εκπαιδευτικού περιορίζεται σε πλαίσιο εφαρμογής προσχεδιασμένων καταστάσεων.

Ο κίνδυνος ανάμεσα σε μια απόλυτη προσδιοριστικότητα ή μια πλήρη απροσδιοριστία ενδέχεται να οδηγήσει αντίστοιχα σε μηχανιστικές ή αυθαίρετες μορφές δράσης, οπωσδήποτε όμως και στις δύο περιπτώσεις αρνητικές για εκπαιδευτικές παρεμβάσεις σε μια ζωντανή μαθητική κοινότητα, με ιδιαίτερη δυναμική και τις πιο πολλές φορές απρόβλεπτες προκλήσεις.

Η κριτική προσέγγιση αντιμετωπίζει τη σχέση θεωρίας και πράξης ως αμφίδρομη σχέση, όπου οι δύο παράγοντες επηρεάζονται αμοιβαία. Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να κατέχει την ισχύουσα εμπειρική γνώση, να φιλτράρει όμως πάντοτε τη δράση του μέσα από τις συνθήκες που δημιουργεί η εκάστοτε παιδαγωγική στιγμή, που είναι μοναδική και ανεπανάληπτη.

Οι θέσεις της κριτικής προσέγγισης δεν αποφεύγουν να αναφέρονται σε τεκμηριωμένα ερευνητικά πορίσματα, δεν αφαιρούν όμως από τον εκπαιδευτικό το δικαίωμα να δρα με βάση τις δικές του εκτιμήσεις και ερμηνευτικές προσεγγίσεις.

Η έρευνα δράσης, ως προϊόν της κριτικής προσέγγισης, δίνει στον εκπαιδευτικό την ευκαιρία να αναστοχαστεί και να εντοπίσει προβληματικές καταστάσεις, να αποφασίσει για τη λήψη μιας σειράς μέτρων και να διαπραγματευτεί τα μέτρα αυτά με τους μαθητές και τους κριτικούς φίλους. Η έρευνα δράσης έχει ένα συμμετοχικό – συνεργατικό χαρακτήρα, συνθέτει τη θεωρία με την πράξη, ακολουθεί μια σπειροειδή διάταξη, εμμένει σε ένα στοχαστικό χαρακτήρα, έχει σχέση με την επαγγελματική ανάπτυξη, αποχτά μια ποιοτική ερευνητική διάσταση. Σε γενικές γραμμές συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός συνειδητοποιημένου και κατάλληλα καταρτισμένου εκπαιδευτικού.



Επισκέπτες

Έχουμε 36 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube