Ευρετήριο Άρθρου
10ο Πανελλήνιο Μετεκπαιδευτικό Συνέδριο Θεσσαλονίκης
Έναρξη Συνεδρίου
Χαιρετισμοί επισήμων
Εισηγήτρια: Μαρία Μπιρμπίλη
Εισηγήτρια: Γαλήνη Ρεκαλίδου
Εισηγήτρια: Ειρήνη Ρουφίδου
Εισηγητής: Κώστας Χρυσαφίδης
Εισηγητής: Μάνος Ν. Κόνσολας
Εισηγήτρια: Ελένη Κατσίαδα
Εισηγήτρια: Ευθυμία Πεντέρη
Εισηγήτρια: Ελευθερία Φράγκου
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Πετρογιάννης
Εισηγήτριες: Αναστασία Ψάλτη, Δέσποινα Σακκά
Εισηγήτρια: Ιωάννα Κυριακάκη
Εισηγητής: Δημήτριος Σαρρής
Εισηγήτρια: Σεβαστή Καρρά
Εισηγήτριες: Ανωγιαννάκη Κατερίνα, Παπουστή Βάσω
Όλες οι Σελίδες

Εισηγήτριες: Ανωγιαννάκη Κατερίνα, Παπουστή ΒάσωΕισηγήτριες: Ανωγιαννάκη Κατερίνα, Παπουστή Βάσω
Θέμα: «Με τον Βελάσκεθ και τον Πικάσο στον παιδικό σταθμό …»

Η περίληψη της εργασίας περιλαμβάνει τις ακόλουθες ενότητες:
Αφορμή για να ξεκινήσει εργασία…
Πως δουλέψαμε το θέμα…
Μέθοδοι-εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν
Αποτελέσματα και συμπεράσματα…
Τεχνικός εξοπλισμός που θα χρειαστεί για την παρουσίαση

Παιδαγωγική ομάδα:
Ανωγιαννάκη Κατερίνα (Βρεφονηπιοκόμος – Εμψυχώτρια θεατρικής αγωγής)

Αλτιπαρμάκη Μαρία (Βρεφονηπιοκόμος)

Παπουτσή Βάσω (Βρεφονηπιοκόμος – Προϊσταμένη 1Δ8ου Π.Σ.)

Αφορμή για την έναρξη της εργασίας ήταν…
Η εργασία με τίτλο «Με τον Βελάσκεθ και τον Πικάσο στον παιδικό σταθμό» πραγματοποιήθηκε στον 1Δ8ο Παιδικό Σταθμό τον Μάρτιο του 2009. Αφορμή για την ανάπτυξη της εργασίας ήταν η παρατήρηση από τις παιδαγωγούς του τμήματος των προνηπίων, ότι κατά την διάρκεια διάφορων εικαστικών δραστηριοτήτων, τα παιδιά δήλωναν πολύ συχνά αδυναμία να αποτυπώσουν στο χαρτί μορφές ζώων ή αντικειμένων λέγοντας την φράση «Εγώ δεν μπορώ να ζωγραφίσω καλά…» ή «Αυτό που ζωγράφισα είναι μουτζούρα..».

Σε μια προσπάθεια να βρεθεί μια λύση από την παιδαγωγική ομάδα που θα βοηθούσε τα παιδιά να απεγκλωβιστούν από την σκέψη αυτή, αναζητήσαμε αρχικά έργα ζωγράφων που εκφράζονται που εκφράζονται πιο «παιδικά», όπως του MIRO ή του KLEE, έτσι ώστε να εμπλουτίσουμε τη γωνιά της βιβλιοθήκης με τέτοιου είδους βιβλία ή ημερολόγια. Κατά την διάρκεια της αναζήτησής μας όμως προέκυψε, ότι ο Ισπανός ζωγράφος Βελάσκεθ φιλοτέχνησε τον διάσημο πίνακα «LAS MENINAS» και τον ίδιο πίνακα ζωγράφισε ο Πικάσο το 1957. Ο κάθε πίνακας είναι τόσο διαφορετικός … και τόσο ίδιος … με τον άλλον!

Σκοπός του προγράμματος
Κύριος σκοπός της εργασίας ήταν να οδηγηθούν αρχικά τα παιδιά στην σκέψη ότι η ζωγραφική είναι μια τέχνη και, όπως σε κάθε μορφή τέχνης, υπάρχει το στοιχείο της ελεύθερης έκφρασης.

Στόχος μας ήταν μέσα από την βιωματική προσέγγιση και των δύο έργων των ζωγράφων να αντιληφθούν ότι στην ζωγραφική δεν υπάρχει σωστό και λάθος και ο καθένας ζωγραφίζει όπως θέλει και μπορεί.

Μέθοδοι κει εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν…
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη της εργασίας ήταν:

Τεχνική της μυθοπλασίας σε συνδυασμό με την δραματοποιημένη αφήγηση της ιστορίας (φτιάχνουμε μια ιστορία με τα πρόσωπα του πίνακα)

Μουσική ακρόαση με σκοπό την μουσική επένδυση της ιστορίας

Εικαστικές δραστηριότητες (κατασκευή μακέτας, κοστουμιών με άχρηστο υλικό, κατασκευή σκηνικού χώρου)

Σωματική έκφραση και θεατρικό παιχνίδι (παιχνίδι ρόλων – δραματοποίηση ιστορίας)

Αποτελέσματα και συμπεράσματα της εργασίας…
Η διάρκεια της εργασίας ήταν 3 εβδομάδες περίπου και το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά συγκλονιστικό.

Τα παιδιά «έπαιξαν» με τους πίνακες ζωγραφικής και στην τρίτη φάση της εργασίας, όταν στην τάξη εμφανίστηκαν και ο πίνακας του Βελάσκεθ και ο πίνακας του Πικάσο, αντιλήφθηκαν ότι πρόκειται για το ίδιο θέμα, με μια διαφορετική εικαστική προσέγγιση.

Ο σκοπός της εργασίας πραγματοποιήθηκε και με το παραπάνω, μιας και ο παιδικός σταθμός μεταμορφώθηκε για λίγες μέρες σε μουσείο με τα έργα των ζωγράφων και των παιδιών στημένα στους τοίχους, ενώ διοργανώθηκε και ένα απόγευμα μια συνάντηση με τους γονείς των παιδιών κατά την οποία παρακολούθησαν την παρουσίαση της εργασίας και θαύμασαν τα έργα των παιδιών τους.

 

Έρευνες στο χώρο της ψυχολογίας και της παιδαγωγικής υποστηρίζουν ότι τα άτομα μαθαίνουν καλύτερα όταν αισθάνονται ότι έχουν τον έλεγχο της μάθησης τους, όταν γνωρίζουν και κατανοούν τους στόχους που πρέπει να κατακτήσουν και όταν κινητοποιούνται όχι μόνο νοητικά αλλά και συναισθηματικά. Παρ’ όλα αυτά, στην ελληνική εκπαίδευση, συνηθίζουμε να μην συζητάμε τους μαθησιακούς στόχους μας με τα παιδιά, να αγνοούμε τους δικούς τους και κυρίως να τα αξιολογούμε με τρόπο που τους στερεί τη δυνατότητα (αλλά και το δικαίωμα) να παρακολουθήσουν την πρόοδο τους και να βελτιώσουν την επίδοση τους.

 

Συνειδητοποιώντας τα μειονεκτήματα και κυρίως την αδυναμία των σημερινών τρόπων αξιολόγησης να συμβάλλουν στην δημιουργία ατόμων ανεξάρτητων και υπεύθυνων για τη μάθηση τους, τα τελευταία χρόνια, οι συζητήσεις για την αξιολόγηση έχουν αρχίσει να στρέφονται από την αξιολόγηση της μάθησης στην αξιολόγηση για τη μάθηση. Αυτό που ίσως μοιάζει με παιχνίδι λέξεων είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια να στραφεί η προσοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας στο γεγονός ότι αυτό που μας ενδιαφέρει κυρίως είναι η διαδικασία της μάθησης και όχι η μέτρηση της.

 

Αξιολόγηση για τη μάθηση σημαίνει ότι συλλέγουμε πληροφορίες για να αποφασίσουμε μέσα από διάλογο κι από κοινού με τους μαθητές σε ποιο στάδιο βρίσκονται, ποιος είναι ο στόχος τους και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος-στρατηγική για να φτάσουν σ’ αυτόν. Με άλλα λόγια, η αξιολόγηση για τη μάθηση προτρέπει τον εκπαιδευτικό να μοιράζεται τη μαθησιακή διαδικασία με τους μαθητές και να τους εμπλέκει στην αξιολόγηση τους. Άρα, πρόκειται για έναν τρόπο αξιολόγησης που στόχο του έχει να παρακολουθήσει την πορεία της μάθησης ώστε να μπορέσει να τη διευκολύνει και να τη βελτιώσει – όχι απλώς να την ελέγξει.



Επισκέπτες

Έχουμε 25 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube