Ευρετήριο Άρθρου
10ο Πανελλήνιο Μετεκπαιδευτικό Συνέδριο Θεσσαλονίκης
Έναρξη Συνεδρίου
Χαιρετισμοί επισήμων
Εισηγήτρια: Μαρία Μπιρμπίλη
Εισηγήτρια: Γαλήνη Ρεκαλίδου
Εισηγήτρια: Ειρήνη Ρουφίδου
Εισηγητής: Κώστας Χρυσαφίδης
Εισηγητής: Μάνος Ν. Κόνσολας
Εισηγήτρια: Ελένη Κατσίαδα
Εισηγήτρια: Ευθυμία Πεντέρη
Εισηγήτρια: Ελευθερία Φράγκου
Εισηγητής: Κωνσταντίνος Πετρογιάννης
Εισηγήτριες: Αναστασία Ψάλτη, Δέσποινα Σακκά
Εισηγήτρια: Ιωάννα Κυριακάκη
Εισηγητής: Δημήτριος Σαρρής
Εισηγήτρια: Σεβαστή Καρρά
Εισηγήτριες: Ανωγιαννάκη Κατερίνα, Παπουστή Βάσω
Όλες οι Σελίδες

Ελευθερία ΦράγκουΕισηγήτρια: Ελευθερία Φράγκου
Θέμα: «Γιούπι, Κέρδισα! Κρίμα, Έχασα!»

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η εργασία αυτή περιγράφει το σχέδιο εργασία «Γιούπι, Κέρδισα! Κρίμα, έχασα!» που σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε στον Α΄ Δημοτικό Παιδικό Σταθμό του Δ. Χολαργού . Το θέμα του αφορά στην Διαχείριση Συγκρούσεων. Στηρίχθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Αμπεντί και Νόυερντορφ. Η επεξεργασία της ιδέας αυτής έγινε με την αξιοποίηση τεχνικών του Εκπαιδευτικού Δράματος.

Στην πορεία της εργασίας μας θα αναφερθούμε σε βασικά παιδαγωγικά οφέλη που εξυπηρετεί το Εκπαιδευτικό δράμα και θα περιγράψουμε βασικά χαρακτηριστικά του. Στην συνέχεια θα περιγράψουμε το σχέδιο εργασία έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά την υλοποίηση τους στην τάξη μας. Τέλος θα κλείσουμε με μερικά σχόλια και παρατηρήσεις που προέκυψαν από την εμπειρία που αποκτήσαμε.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΌ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ

Οι σύγχρονες θεωρίες μάθησης και ιδιαίτερα ο κοινωνικός εποικοδομισμός υποστηρίζουν τον κοινωνικό χαρακτήρα της μάθησης. Ο Vygotsky κύριος εκφραστής του κοινωνικού εποικοδομισμού εισήγαγε και περιέγραψε για πρώτη φορά τη «ζώνης της επικείμενης ανάπτυξης». Στη θεωρία αυτή γίνεται διάκριση ανάμεσα στο πραγματικό επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού και στο δυνητικό επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο το οποίο μπορεί να φτάσει αυτό με τη διαμεσολάβηση τόσο των ενηλίκων όσο και των άλλων ομοίων του όπως οι πιο ικανοί συνομήλικοι του. Ο Brunner λαμβάνοντας υπόψη του τη θεωρία τoυ Vygotsky εισήγαγε την έννοια του πλαισίου ή της «σκαλωσιάς». Σύμφωνα με την προσέγγιση αυτή ο δάσκαλος μέσα από κατάλληλες διδακτικές παρεμβάσεις δημιουργεί μέσα στην τάξη ένα υποστηρικτικό πλαίσιο, έτσι ώστε οι μαθητές να μπορέσουν να κινηθούν μέσα στη «ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης» και να αντλήσουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη από αυτήν (Cole, 2001).

Τόσο οι θεωρίες του Vygotsky όσο και του Brunner αποτελούν τη θεωρητική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το Εκπαιδευτικό Δράμα το οποίο αναπτύχθηκε στη δεκαετία του ’70. Το Εκπαιδευτικό Δράμα είναι μια μορφή θεατρικής τέχνης με χαρακτήρα καθαρά παιδαγωγικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσέγγιση διαφόρων παιδαγωγικών θεμάτων του αναλυτικού προγράμματος. Συχνά αξιοποιείται στα πλαίσια της διαθεματική προσέγγισης της διδασκαλίας και δημιουργεί το κατάλληλο μαθησιακό περιβάλλον για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων μέσα από την έντονη επαφή και αλληλεπίδραση των μαθητών (Χατζηγεώργου και Αύδη , 2007).

Τα βασικά στοιχεία του Εκπαιδευτικού Δράματος και οι τεχνικές του προέρχονται από τον κόσμο του παραδοσιακού θεάτρου, αλλά έχει ορισμένες ιδιαιτερότητες που το διαφοροποιούν από αυτό:

α) Το Εκπαιδευτικό Δράμα βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό. Δεν απαιτεί συγκεκριμένα θεατρικά κείμενα και την εκμάθηση αυτών από τα παιδιά. Πολλές φορές κάποιο κείμενο μπορεί να  αποτελέσει απλώς την αφορμή για να αρχίσει το εκπαιδευτικό δράμα ή πολλές φορές γίνεται η συγγραφή (δημιουργική γραφή) κειμένων παράλληλα με την θεατρική δράση από όλη την ομάδα.

β) Στο Εκπαιδευτικό Δράμα δεν υπάρχει εξωτερικό κοινό όπως στο παραδοσιακό θέατρο. Ενίοτε μπορεί το αποτέλεσμα μιας τέτοιας παιδαγωγικής προσέγγισης να καταλήξει σε παράσταση, αλλά αυτό δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση αρχικός σκοπός αυτής της παρέμβασης

γ) Ο κύριος στόχος του είναι να δώσει στο παιδί την ευκαιρία να βιώσει μια βαθιά μαθησιακή εμπειρία σε σχέση με το διαπραγματευόμενο παιδαγωγικό θέμα. Το παιδί μέσα από το ρόλο που έχει κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του δράματος έχει την ευκαιρία να γίνει μέρος του διαπραγματευόμενου θέματος, να βιώσει μια συγκεκριμένη κατάσταση σαν να την ζει αληθινά. Ο/Η παιδαγωγός έχει ρόλο διαμεσολαβητικό και υποστηρικτικό στη δραματική πράξη, παίρνει δραματικούς ρόλους, επιλέγοντας πάντα αυτούς που είναι καθοριστικοί για την εξέλιξη του δράματος και την πλήρωση του παιδαγωγικού στόχου. Συμμετέχει παίζοντας πολλές φορές ρόλους, που είτε δυσκολεύονται να πάρουν τα παιδιά, είτε είναι καθοριστικοί για την εξέλιξη του δράματος και την εκπλήρωση του παιδαγωγικού στόχου. Τα ο δραματικό πλαίσιο δίνει την δυνατότητα να δημιουργηθεί ένας « υποθετικός» χωροχρόνος μέσα στον οποίο τα παιδιά με την ενίσχυση του δασκάλου καλούνται να ανακαλύψουν την γνώση λύνοντας κάποια « προβλήματα« που του θέτονται από την πλοκή του δράματος.

δ) Στο Εκπαιδευτικό Δράμα προωθείται η ανάπτυξη τής κριτικής σκέψης και της κοινωνικής ευθύνης. Τα παιδιά καλούνται να ερευνήσουν ένα θέμα να βρουν εναλλακτικές λύσεις να λειτουργήσουν ομαδικά, να πάρουν αποφάσεις να δράσουν και να αναστοχαστούν τις πράξεις τους. Παράλληλα η κοινωνική δυναμική που προκαλείται μέσα στο «χώρο» δράσης του το κάνει ιδανικό για να «δουλευτούν» από τον παιδαγωγό θέματα που αφορούν τις κοινωνικές σχέσεις και κρίσεις ανάμεσα στα παιδιά της τάξης, όπως π.χ.: καυγάδες και ανταγωνισμοί ανάμεσα στα παιδιά, αποδοχή και διαπολιτισμικότητα κ.λ.π.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ : « ΓΙΟΥΠΙ ΚΕΡΔΙΣΑ! ΚΡΙΜΑ ΕΧΑΣΑ!»

Με αφορμή το βιβλίο της Αμπεντί Ιζαμπέλ και Νόυερντορφ Σίλβιο «Γιούπι κέρδισα! Κρίμα έχασα!» αναπτύξαμε ένα σχέδιο εργασίας για τη διαχείριση συγκρούσεων βασισμένο στην προσέγγιση του Εκπαιδευτικού Δράματος. Αυτό το σχέδιο εργασίας εφαρμόστηκε από μία παιδαγωγό και την βοηθό της σε μία τάξη μεγάλων προνηπίων δυναμικότητας 25 παιδιών.Στις επόμενες ενότητες περιγράφουμε τα βασικά στοιχεία του σχεδίου εργασίας όπως διαμορφώθηκαν κατά την διάρκεια της δικής μας εφαρμογής.

Θέμα-Παιδαγωγικός στόχος: Διαχείριση συγκρούσεων

Ερώτημα: Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε τα αρνητικά συναισθήματα, που φέρνει η ήττα μέσα στα πλαίσια μιας φιλίας και συγχρόνως πως η αγάπη για το φίλο και η επιθυμία να είναι ευτυχισμένος είναι σημαντικότερη από την χαρά της νίκης;

Προκείμενο:(περίληψη της ιστορίας που ήταν η αφορμή για να αρχίσει η δράση) Το βιβλίο περιγράφει μία ιστορία από δύο διαφορετικές πλευρές χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικούς αφηγητές. Την διηγούνται το χηνάκι και το κατσικάκι στους μπαμπάδες τους αντίστοιχα. Τα δυο τους είναι αγαπημένοι φίλοι και πάνε μαζί στο πάρτι του ασβού. Εκεί όμως μαλώνουν γιατί ενώ το κατσικάκι κερδίζει σε όλα τα παιχνίδια (σκυταλοδρομίες, κυνήγι του θησαυρού) το χηνάκι χάνει. Στο τέλος το χηνάκι πικραμένο αρπάζει το στέμμα του νικητή που είναι το κατσικάκι και φεύγει τρέχοντας για το σπίτι του. Το ίδιο κάνει και το κατσικάκι. Στο τέλος όμως και αφού ξεπερνούν το θυμό τους συναντιούνται στο αγαπημένο τους μέρος και εκεί συμφιλιώνονται. Το χηνάκι επιστρέφει το στέμμα και το κατσικάκι δίνει στο φίλο του το ωραιότερο κόσμημα από το θησαυρό.

Ρόλοι για τα παιδιά: Τα ζώα που πήγαν στο πάρτι, ο μικρός ασβός, το κατσικάκι, το χηνάκι. Στην περίπτωση μας, μετά από επιλογή των παιδιών, είχαμε: α) μια ομάδα από χηνάκια β)μια ομάδα από κατσικάκια γ) την μαμά χήνα δ) και διάφορα άλλα ζώα όπως π.χ. πασχαλίτσες, γάτες και δράκους.

Ρόλοι για την δασκάλα : Μετά από επιλογή των παιδιών είχαμε τους παρακάτω ρόλους: η μαμά του μικρού ασβού, η μαμά των μικρών κατσικιών

Εισαγωγή στο δραματικό πλαίσιο:. Μαζεύουμε τα παιδιά στο χώρο της «παρεούλας» της τάξης μας και διαβάζουμε το βιβλίο, το συζητάμε έτσι ώστε να γίνει κατανοητή η πλοκή της ιστορίας από όλα τα παιδιά. Ξεκινάμε τη δράση την επόμενη μέρα λέγοντας τους ότι η μαμά του μικρού ασβού έφερε προσκλήσεις για το πάρτι του γιου της. Η δασκάλα τη τάξης που από δω και πέρα θα αναφέρεται σαν δσΡ[1] μαμάς μοιράζει τις προσκλήσεις και ζητάει από τα παιδιά να διαλέξουν με ποιο ρόλο θέλουν να έρθουν στο πάρτι. Κάθε παιδί παίρνει μια πρόσκληση και δηλώνει ποιο «ζώο» είναι. Ένα παιδί μπορεί να έχει το ρόλος του μικρού ασβού. Αφού πάρουν τις προσκλήσεις τους ζητάμε να ευχαριστήσουν το μικρό ασβό. Η διαδικασία αυτή γίνεται μέσα από ένα αυτοσχεδιασμό, όπου τα παιδιά μιλούν και παίζουν μεταξύ τους στα πλαίσια του ρόλου τους. Εδώ γίνεται και η άσκηση  - ρόλος σε συνέντευξη. Στη διάρκεια της άσκηση αυτής οι ρόλοι έχουν την ευκαιρία να δώσουν στοιχεία για το χαρακτήρα τους μέσα από τις ερωτήσεις που τους υποβάλουν τα άλλα παιδιά που έχουν πάρει το ρόλο του δημοσιογράφου.

Όταν ολοκληρωθεί αυτή η φάση ομαδοποιούμε τους ρόλους και ζητήσαμε από τα παιδιά να μας πουν γιατί διάλεξαν το συγκεκριμένο ρόλο, τι πιστεύουν ότι νιώθει και σκέφτεται ο ρόλος τους μέσα από τα δρώμενα που έχει η ιστορία, τι άλλο θα μπορούσε να είχε κάνει αντί από αυτό που μας λέει το παραμύθι και άλλες ερωτήσεις που προκύπτουν από τη συζήτηση. Έτσι «χτίζουμε» μαζί με τα παιδιά το «προκείμενο» της ιστορίας, έτσι όπως θα το «παίξουμε» εμείς, το οποίο λειτουργεί «αναλογικά» με την ιστορία του βιβλίου και δεν μπορούμε να προβλέψουμε πως θα αναπτυχθεί, κατά τη διάρκεια καθώς της θεατρικής δράσης. Τα πάντα καταγράφονται σε ένα μεγάλο χαρτί που μπαίνει μέσα στην τάξη έτσι ώστε να το βλέπουν τα παιδιά και να το διαβάζουν όποτε θέλουν.

Διαμόρφωση χώρου: Ζητήσαμε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν σε ένα μεγάλο χαρτί το χώρο που γίνεται το πάρτι. Πριν από αυτό τους έχουμε  ζητήσει να ζωγραφίσουν φιγούρες των ρόλων τους και να τις κόψουν έτσι ώστε να μπορούν να τις κολλήσουν πάνω στο χαρτί του πάρτι. Ακόμα ζωγραφίζουν όλα τα αντικείμενα που χρειάζονται για το πάρτι. Τη ζωγραφική-κολάζ αυτό το βάζουμε σε ένα εμφανές σημείο της τάξης.

Η δσΡ μαμάς του μικρού ασβού ζητά από τα μικρά ζώα – ομάδες παιδιών- να δώσουν ιδέες για τη διακόσμηση του πάρτι και για την οργάνωση των παιχνιδιών, για την αγορά των απαραίτητων φαγητών και γλυκών. Σε επόμενη φάση συζητάει μαζί τους πως θα πρέπει να φτιάξουμε την αίθουσα για να γίνει το πάρτι και βρίσκουμε όλα τα αντικείμενα που θα χρειαστούν για το παιχνίδι του θησαυρού, π.χ. το στέμμα, τα κοσμήματα του θησαυρού κ.λ.π. Τα παιδιά μέσα στα πλαίσια του ρόλου τους λένε τι δώρα θα έφερναν στο πάρτι για τον μικρό ασβό. Τέλος φτιάχνουμε αντικείμενα που θα δώσουν στα παιδιά έμπνευση για να μπουν στη δραματική πλοκή, όπως μάσκες σχετικές με το ρόλο τους και άλλα βασικά στοιχεία μεταμφίεσης.

παρουσίαση

Κορύφωση του δράματος

ΠΡΩΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: ΤΟ ΠΑΡΤΙ

Η δσΡ μαμάς μικρού ασβού υποδέχεται τα ζώα στο πάρτι. Είναι μια ευκαιρία να κινηθούν τα παιδιά, να παίξουν και να χαλαρώσουν. Το πάρτι εξελίσσεται όπως έχει ήδη σχεδιαστεί. Τα παιχνίδια εξελίσσονται όπως λέει το παραμύθι, τα κατσικάκια κερδίζουν, τα χηνάκια χάνουν αρπάζουν το «στέμμα» και φεύγουν από το χώρο το καθένα για το «σπίτι του». Στη συνέχεια τα ζώα που μένουν αφού φύγουν οι δύο βασικοί ήρωες συζητούν με τη δσΡ μαμάς μικρού ασβού για τη σύγκρουση που προέκυψε. Ο κάθε ρόλος τοποθετείται, λέει τη γνώμη και τα συναισθήματα του σχετικά με το συμβάν, όπως και το πως βίωσε το γεγονός αυτό ο ίδιος όταν δεν κέρδισε στα συγκεκριμένα παιχνίδια, πόσο σημαντικό θέμα είναι η νίκη σε σχέση με την ήττα και γενικά η συζήτηση οδηγείται μέσα από τις ιδέες των παιδιών.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΤΟ ΧΗΝΑΚΙΑ ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΤΟΥΣ

Η δράση κινείται αναλογικά με την προηγούμενη παράγραφο. Τα χηνάκια επιστρέφουν σπίτι τους και «μιλούν» για το επεισόδιο με τη μαμά τους. Τα άλλα ζώα είναι σε ρόλο θεατών, στα οποία όμως μπορούν να προτρέξουν για βοήθεια και «τροφοδότηση» οι ρόλοι που αυτοσχεδιάζουν όταν νιώθουν ότι το έχουν ανάγκη.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΤΑ ΚΑΤΣΙΚΑΚΙΑ ΜΙΛΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ ΤΟΥΣ

Η δσΡ μαμάς κατσίκας υποδέχεται τα κατσικάκια και μαθαίνει για το συμβάν. Με την καθοδήγηση της τα κατσικάκια συζητούν με τα άλλα ζώα τι θα έπρεπε να κάνουν σχετικά με το πρόβλημα που προέκυψε, ποια στάση θα έπρεπε να κρατήσουν (κυκλικό δράμα). Έτσι με αυτό τον τρόπο   οι άλλοι ρόλοι-- παιδιά έχουν την ευκαιρία να τοποθετηθούν και να δώσουν τη δική τους οπτική γωνία σχετικά με το πρόβλημα που προέκυψε και τα κατσικάκια να αποφασίσουν ποια στάση πρέπει να κρατήσουν.

ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Η ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

Το επεισόδιο αυτό προέκυψε σαν φυσική συνέχεια των προηγούμενων επεισοδίων και μας δίνει τη λύση του δράματος. Χηνάκια και κατσικάκια συμφιλιώνονται και ανταλλάσσουν τα αντικείμενα (το στέμμα και το κόσμημα). Ο αυτοσχεδιασμός που θα γίνει εδώ θα είναι συνέχεια των προηγούμενων. Κλείνουμε τη δράση προτείνοντας στα παιδιά να παίξουμε τις «παγωμένες εικόνες» , δηλαδή μένουμε ακίνητοι σε μια σκηνή . Ζητάμε από τα παιδιά να μας δείξουν με μία παγωμένη εικόνα πως θα ήταν η συμφιλίωση μεταξύ των ηρώων και πως θα ήταν οι υπόλοιποι ήρωες σε σχέση με την συνολική δράση. Ζητάμε να εμπλουτίσουν την εικόνα με περισσότερα στοιχεία κάνοντας τους ερωτήσεις όπως τι έκφραση θα είχαν τα πρόσωπα, ποια θα ήταν η στάση του σώματος κ.λ.π. ακόμα και τι ήχους θα έβγαζαν, χρησιμοποιώντας την κατάλληλα μουσική. Κάποια παιδιά από την ομάδα « διορθώνουν» τις παγωμένες εικόνες για να δείξουν άλλα πράγματα, κάνοντας τους «γλύπτες» φτιάχνουν τα «αγάλματα» και αλλάζουν τις «εικόνες».

Κλείσιμο του δράματος – αναστοχασμός

Ζητήσαμε από τα παιδιά να μας πουν τις σκέψεις τους σχετικά με το δρώμενο, να δώσουν δικές τους πιθανές άλλες λύσεις, να πουν σε τι αναθεώρησαν τις στάσεις τους μετά από την εμπειρία που μοιράστηκαν με την ομάδα τους. Καταγράφουμε σε ένα χαρτί τις σκέψεις που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης και τις βάζουμε στον τοίχο. Στην δική μας περίπτωση αποφασίσαμε και παρουσιάσαμε όλο το δρώμενο στα άλλα παιδιά του παιδικού σταθμού σε μια μικρή παράσταση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα παιδιά συμμετείχαν καθ’ όλη την διάρκεια της εφαρμογής με μεγάλο ενδιαφέρον. Είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν έννοιες από τις ποικίλες γνωστικές περιοχές όπως τα μαθηματικά,  τα εικαστικά, τη δραματοποίηση, τη γνώση περιβάλλοντος και την αδρή κινητικότητα ( έτσι όπως ενδεικτικά αναφέρονται στο διάγραμμα)  από τα  οποία όμως κυρίαρχη ήταν η ανάπτυξη της γλώσσας μέσα από τη χρήση τόσο του γραπτού λόγου, όσο και του προφορικού. Καθώς ο λόγος τόσο σε λεκτικό όσο και σε μη λεκτικό επίπεδο διαπότιζε κάθε πτυχή όλων των δραστηριοτήτων.

Ο επικοινωνιακός χαρακτήρας του προφορικού λόγου αποτελεί μια σημαντική κοινωνική δεξιότητα και συγχρόνως η κατανόηση και η χρήση του είναι η βάση για την ανάπτυξη της γραφής. Το Εκπαιδευτικό Δράμα δίνει στα παιδιά πολλές και ποικίλες ευκαιρίες να τον χρησιμοποιήσουν και να εκφραστούν μέσα από αυτόν. Ειδικά με την συγκεκριμένη ομάδα παιδιών παρατηρήσαμε μεγάλες διαφορές στον τρόπο που μιλούσαν, στην γραμματική στην σύνταξη και στον πλούτο των προτάσεων που ανέπτυσσαν. Η πρόοδος αυτή ήταν εμφανής τόσο κατά την διάρκεια  ανάπτυξης του σχεδίου εργασίας όσο και μετά το τέλος διεξαγωγής του.

Η ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων στηρίζεται όχι μόνο στη λεκτική αλλά και στη μη λεκτική επικοινωνία η οποία είναι εξίσου σημαντική για τη συναισθηματική ωρίμαση του παιδιού. Το θέατρο δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα που δίνει στο παιδί την ευκαιρία να ασκήσει και να βελτιώσει τις κοινωνικές του δεξιότητες.

Επίσης μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου εργασίας τα παιδιά ανέπτυσσαν λιγότερο ανταγωνισμό μεταξύ τους στη διάρκεια των παιχνιδιών. Πολλές φορές επίσης όταν έπρεπε να διευθετήσω μια ανάλογη σύγκρουση ανάμεσα τους χρησιμοποιούσα σαν σημείο αναφοράς την ιστορία αυτή. Τα παιδιά που είχαν ανάγκη ανέπτυξαν αυτοπεποίθηση, ενώ κάποια άλλα περιόρισαν τον εγωκεντρισμό τους για να κερδίσουν την αγάπη των φίλων τους.

Όλη η ανάπτυξη του σχεδίου εργασίας στηρίχθηκε πάνω στον αυτοσχεδιασμό και στο παιχνίδι και έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να καθοδηγήσουν μόνα τους την εξέλιξη των δραστηριοτήτων, μέσα από τις επιλογές που ανέπτυξαν ως ομάδα. Αυτός ο τρόπος ανάπτυξης θαετρικής δράσης  αποτέλεσε την βάση και άλλων σχεδίων εργασίας που είχαν σχέση και με την παρουσίαση δρωμένων σε τρίτους, όπως π.χ. η χριστουγεννιάτικη και η καλοκαιρινή γιορτή που παρουσιάσαμε εκείνη την χρονιά.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Cole M. (2001), Η Γνωστική και Ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών κατά την νηπιακή και μέση ηλικία, Β΄τόμος, Αθήνα, εκδόσεις Τυπωθήτω

Cole S., & Cole M.(2001) Η ανάπτυξη των παιδιών, εκδόσεις, Αθήνα,  Τυπωθήτω

Fraure G., Lascar S. () Το θεατρικό παιχνίδι, Αθήνα, εκδόσεις Gudenberg

Hedi Fiedrich (), Επικοινωνία στο νηπιαγωγείο: Τα παιδιά ως ακροατές και ως ομιλητές Εκδόσεις Τυπωθήτω- Δαρδανός

Γκόβας N. (2003) Για ένα νεανικό δημιουργικό θέατρο, Αθήνα, εκδόσεις  Μεταίχμιο

Χατζηγεώργου Μ., Αύδη Α., (2007) Η Τέχνη του Δράματος: 48 προτάσεις για εργαστήρια θεατρικής αγωγής, Αθήνα, εκδόσεις Μεταίχμιο

Θεόδωρος Γραμματάς,Το θέατρο στο σχολείο Μέθοδοι διδασκαλίας και εφαρμογής

Εκδόσεις Ατροπός



Επισκέπτες

Έχουμε 27 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube