05 Απρίλιος 2009
Ευρετήριο Άρθρου
1ο Διεθνές Συνέδριο Κύπρου
Εισηγήτρια - Ευγενία Κουτσουβάνου
Εισηγήτρια - Κατερίνα Μανιαδάκη
Εισηγητής - Κάκουρος Ευθύμιος
Εισηγήτρια - Dr. Sylvie Rayna
Εισηγητής - Δρ Χρήστος Θεοφιλίδης
Εισηγήτρια - Ελένη Λοίζου
Εισηγητής - Κώστας Χρυσαφίδης
Εισηγήτρια - Σταυρούλα Τσιπλάκου
Εισηγήτρια - Eva Johansson
Εισηγήτρια - Jan-Erik Johansson
Εισηγήτρια - Μαρία Κυνηγού-Φλάμπουρα
Όλες οι Σελίδες

Περιλήψεις Εισηγήσεων Συνεδρίου

Ευγενία Κουτσουβάνου
Ομότιμη Καθηγήτρια Παιδαγωγικής του Τ.Ε.Α.Π.Η. Πανεπιστημίου Αθηνών

«Η σημαντικότητα της Προσχολικής Αγωγής
και η εκπαίδευση των Παιδαγωγών στο διεθνές περιβάλλον
»

   Τα θέματα της Παιδείας δεν είναι προϊόντα «θερμοκηπίου», αλλά συναφή με το κοινωνικό γίγνεσθαι. Κάθε ερώτημα σχετικά με την Παιδεία οδηγεί σε ερωτήματα κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά.

    Η σημασία της προσχολικής εκπαίδευσης και αγωγής δεν είναι ασφαλώς μία νέα ανακάλυψη και το ενδιαφέρον για τη διαμόρφωση προγραμμάτων δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Από μελέτες και σχετικές έρευνες που έχουν γίνει σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν επισημανθεί η σπουδαιότητα και η ιδιαιτερότητα της προσχολικής εκπαίδευσης. Στις νέες αυτές αντιλήψεις βαθμιαία σχηματοποιούνται οι τελευταίες θεωρίες ανάπτυξης του παιδιού, ενώ έχει γίνει κοινή συνείδηση η σημασία της κοινωνικής αποδοχής και της συνεργασίας της οικογένειας στο στάδιο αυτό της εκπαίδευσης.

   Σε πολλές χώρες η προσχολική εκπαίδευση επιχειρεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες συνεργασίας και πρωτοβουλίας με το κοινωνικό σύνολο. Έχει επίσης αποδειχθεί μέσα από το πειραματικό έργο πολλών ερευνητών, πόσο το κέντρο προσχολικής αγωγής μπορεί να συντελέσει θετικά και αποφασιστικά στη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού και να επηρεάσει θετικά τη μετέπειτα συμπεριφορά του παιδιού στο κοινωνικό σύνολο.

   Υπάρχει ένα γενικό αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ποιότητα όλων των προγραμμάτων για μικρά παιδιά. Η ποιότητα ζωής που τα άτομα θα έχουν ως ενήλικες εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούν να επικοινωνούν με τους συνανθρώπους τους στον κόσμο. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επικοινωνία αυτή είναι η έγκαιρη και ποιοτική εκπαίδευση στην αφετηρία της. Για να καταλάβουμε πως οι εμπειρίες προσχολικής εκπαίδευσης μπορούν να επηρεάσουν τα παιδιά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, αρκεί να δούμε τη ζωή με μια σειρά αλληλεπιδράσεων μεταξύ ατόμων και συνθηκών, με τις παραστάσεις και τις εμπειρίες ενός συγκεκριμένου σταδίου να επηρεάζουν την πρόσβαση στο επόμενο.

   Τα δεδομένα που προέρχονται από έρευνες σ’ όλο τον κόσμο για τα βραχυπρόθεσμα καθώς και τα μακροπρόθεσμα οφέλη των ποιοτικών προγραμμάτων προσχολικής εκπαίδευσης και αγωγής είναι πολλά. Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι η προτεραιότητα να επιβεβαιώσουμε ότι τα προγράμματα που ήδη υπάρχουν είναι υψηλής ποιότητας. Πολύχρονες έρευνες για τα συστατικά και τις επιδράσεις της ποιότητας καθιστούν σαφές ότι χάνουμε πολλά, με το να μην αντιδρούμε στην κρίση της ανεπάρκειας, της αδυναμίας και της χαμηλής ποιότητας προγραμμάτων της προσχολικής εκπαίδευσης. Αν δεν αντιδράσουμε τώρα στο μέλλον θα πληρώσουμε περισσότερο την αμέλειά μας.

    Τα οφέλη της ποιοτικής εκπαίδευσης διαπερνούν όλα τα κοινωνικά στρώματα. Το θέμα προς συζήτηση έχει αλλάξει θεμελιωδώς. Δεν ρωτάμε πλέον αν πρέπει να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στα μικρά παιδιά και τις οικογένειές τους. Σήμερα ρωτάμε πώς και πού. Η προσφορά αυτού που θεωρούμε σημαντικό για τα παιδιά δεν είναι πλέον αποδεκτό ή επαρκές. Αυτή η δέσμευση στην υψηλή ποιότητα πρέπει να υλοποιείται από τις προσεγγίσεις των καλύτερων προγραμμάτων που είναι σήμερα διαθέσιμες.

   Παρόλες τις έρευνες που έχουν διεξαχθεί με αντικείμενο τη διδασκαλία, την ενασχόληση των ειδικών με τα αναλυτικά προγράμματα, εν τούτοις εκείνοι που μπορούν να εμπνεύσουν την επιθυμία της μάθησης στα παιδιά και να δημιουργήσουν ευκαιρίες μάθησης και δημιουργίας είναι οι παιδαγωγοί. Αυτοί μπορούν να δημιουργήσουν το κατάλληλο περιβάλλον και τις ευκαιρίες για μάθηση και πειραματισμό. Ότι όρους και να χρησιμοποιήσουμε, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο παιδαγωγός είναι το τελικό κλειδί για την αλλαγή στην εκπαίδευση και τη βελτίωση των σχολείων. Έχουμε αρχίσει να αναγνωρίζουμε πως ότι συμβαίνει στο κέντρο προσχολικής αγωγής συνδέεται άμεσα με ότι συμβαίνει έξω από αυτό. Η ποιότητα, το εύρος, η ευλυγισία της δουλειάς του εκπαιδευτικού στην τάξη συνδέονται με την επαγγελματική τους ανάπτυξη ως ανθρώπων και ως εκπαιδευτικών λειτουργών. Εκεί, μέσα στο χώρο της προσχολικής εκπαίδευσης και αγωγής τελικά διαμορφώνεται το είδος της μάθησης και της δημιουργίας που αποκτούν τα παιδιά. Η γνώση των εκπαιδευτικών για την ανάπτυξη και τη μάθηση περιλαμβάνει την κατανόηση των χαρακτηριστικών προτύπων ανάπτυξης και αυτό που ξέρουμε για την ανάπτυξη είναι ότι αυτή προκύπτει με μια σχετική συνέχεια, με τις μετέπειτα γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις ζωής να οικοδομούνται και να στηρίζονται πάνω σ΄αυτές που έχουν ήδη αποκτήσει.

   Το δεύτερο είδος της γνώσης περιλαμβάνει την κατανόηση των ατομικών δυνατοτήτων, αναγκών και ενδιαφερόντων του κάθε παιδιού. Ποτέ δύο παιδιά δεν θα πράξουν ή δεν θα σκεφθούν την πράξη με τον ίδιο τρόπο. Το τρίτο είδος της γνώσης που είναι απαραίτητο για την εφαρμογή καταλλήλων μεθόδων περιλαμβάνει την κατανόηση των κοινωνικών πολιτισμικών πλαισίων στα οποία ζουν και αναπτύσσονται τα παιδιά. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν αναπτύσσουν ένα σύνολο κανόνων και προσδοκιών για τη συμπεριφορά που μοιράζονται με άλλα μέλη των πολιτισμικών ομάδων στις οποίες ανήκουν. Όπως κάθε είδος γνώσης, η κοινωνική πολιτισμική γνώση είναι ένα μέρος της ανάπτυξης του παιδιού.

   Η δημοκρατία είναι ένας τρόπος ζωής που χαρακτηρίζεται από την ένωση, την επικοινωνία και την ενεργή συμμετοχή. Μια δημοκρατική κοινωνία περισσότερο αποδέχεται, παρά αποκλείει και ενθαρρύνει την ενεργή συμμετοχή σε όλα τα μέλη της. Είναι μια ακριβής και δίκαιη κοινωνία που την απασχολούν η ευημερία και η ανάπτυξη του κάθε παιδιού. Οι κατηγορίες αρνούνται την ατομικότητα, τη μοναδικότητα και την πιθανότητα, αποκλείουν ή περιορίζουν τις ευκαιρίες για τη συναναστροφή και την επικοινωνία που είναι απαραίτητες στην κοινωνική ζωή.

   Αυτό που πιστεύουμε είναι η απάντησή μας στο ποιοτικό μέρος της κοινωνικοποίησης και αναφέρομαι στα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που καθορίζουν το πώς θα συμβιώσουμε. Χωρίς τη γνήσια παρουσία της ακεραιότητας και της τιμιότητας, της δημοκρατίας, του σεβασμού και της αλληλεγγύης, η έννοια της κοινωνίας θα παρέμενε σε επιφανειακό επίπεδο, θα παρέμενε στο επίπεδο των λέξεων.



Επισκέπτες

Έχουμε 24 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube