13 Σεπτέμβριος 2009

Ελευθεροτυπία, Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

Δημοτικοί παιδικοί σταθμοί
Κάθε πέρσι και καλύτερα

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

Το κτιριακό, η έλλειψη προσωπικού και η απουσία ενός εθνικού συστήματος βρεφονηπιακής αγωγής και φροντίδας είναι τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα στη χώρα μας ο θεσμός των δημοτικών παιδικών σταθμών.

Χιλιάδες ήταν και φέτος οι γονείς που έτρεξαν από νωρίς να υποβάλουν τις αιτήσεις τους για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν μια θέση για το παιδί τους στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Μόνο στον Δήμο της Αθήνας, οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν στους 97 παιδικούς σταθμούς ήταν 1.000 περισσότερες από πέρυσι.


Αρκετοί από αυτούς τα κατάφεραν και τα παιδιά τους βρίσκονται από την 1η Σεπτεμβρίου στις τάξεις των παιδικών σταθμών. Υπήρξαν όμως και κάποιοι άλλοι (χιλιάδες) σ' όλη τη χώρα οι οποίοι ήρθαν αντιμέτωποι μ' ένα τεράστιο πρόβλημα, αφού οι αιτήσεις τους δεν μπόρεσαν να ικανοποιηθούν από τους δήμους, με αποτέλεσμα ή να στραφούν στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς και να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη ή να επιλέξουν κάποια άλλη λύση.

Φέτος μόνο το 62% των αιτήσεων που υποβλήθηκαν από γονείς σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς όλης της χώρας ικανοποιήθηκαν. Τη σχολική χρονιά 2008-2009 έμειναν περίπου 2.000 παιδιά έξω από τους 97 παιδικούς σταθμούς που ανήκουν στο Δημοτικό Βρεφοκομείο Αθηνών, ενώ την προηγούμενη σχολική χρονιά είχαν μείνει 1.700.

Τι φταίει όμως και κάθε χρόνο όλο και περισσότερα παιδιά μένουν έξω από τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς; Γιατί οι αιτήσεις που υποβάλλονται είναι πολλαπλάσιες από τις θέσεις που διατίθενται;

Δυσκολίες

«Πόσες ακριβώς είναι οι αιτήσεις που δεν ικανοποιήθηκαν φέτος, δεν το γνωρίζω ακόμα. Είναι ένα στοιχείο προς επεξεργασία. Εκείνο όμως που μπορώ να πω είναι ότι αυτό συμβαίνει γιατί δυστυχώς δεν υπάρχει η δυνατότητα να απορροφηθούν όλα τα παιδιά στους σταθμούς λόγω έλλειψης κτιρίων», επισημαίνει η πρόεδρος του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών Ηρα Βαλσαμάκη, και προσθέτει πως είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν οικόπεδα και ακίνητα που να πληρούν τις προδιαγραφές και να ιδρυθούν καινούργιοι παιδικοί σταθμοί ή να μετεγκατασταθούν κάποιοι από τους ήδη υπάρχοντες.

«Διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο δυστυχώς δεν αντιμετωπίστηκε» χαρακτηρίζει το κτιριακό η πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Βρεφονηπιαγωγών ΤΕΙ (ΠΑΣΥΒΝ) Ευαγγελία Καλαϊτζή, τονίζει ότι πράγματι στα αστικά κέντρα δεν υπάρχουν κτίρια τα οποία να πληρούν τις προδιαγραφές που χρειάζονται για να δημιουργηθούν παιδικοί σταθμοί και προτείνει την ίδρυση ενός οργανισμού αντίστοιχου με εκείνου του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων, ο οποίος σκοπό θα έχει την ανεύρεση κτιρίων για τη δημιουργία παιδικών σταθμών.

Αισιόδοξη πάντως εμφανίζεται η κ. Βαλσαμάκη και τονίζει ότι στόχος τους είναι τη σχολική χρονιά 2009-2010 οι 97 σταθμοί του Δήμου της Αθήνας να γίνουν 100. «Το πρόβλημα δεν μπορείς να το λύσεις από τη μια στιγμή στην άλλη», επισημαίνει και υποστηρίζει ότι εάν υπήρχαν ακόμα 30 σταθμοί θα έλυναν τα προβλήματα και θα ικανοποιούσαν τις ανάγκες των πολιτών του Δήμου της Αθήνας. Η σκέψη τους τώρα, όπως λέει, επικεντρώνεται στην αξιοποίηση των ακινήτων και των οικοπέδων του Δήμου της Αθήνας.

Τι συμβαίνει όμως και κάθε χρόνο η ζήτηση για μια θέση στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς είναι όλο και μεγαλύτερη;

Οι λόγοι είναι πολλοί, κατά την κ. Βαλσαμάκη, αλλά ο κυριότερος είναι ότι σήμερα οι γονείς έχουν συνειδητοποιήσει περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια την ανάγκη φιλοξενίας των παιδιών τους στους παιδικούς σταθμούς.

Στην αύξηση των οικονομικών μεταναστών αποδίδει το φαινόμενο η κ. Καλαϊτζή, η οποία επισημαίνει και μια αντίθεση που παρατηρείται: Ενώ στα αστικά κέντρα υπάρχει μεγάλη ζήτηση από τους γονείς για μια θέση σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς με αποτέλεσμα να υπάρχουν αιτήσεις που δεν ικανοποιούνται, αντίθετα σε κάποιες αγροτικές περιοχές, κοινότητες ή χωριά, οι παιδαγωγοί καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες να πείσουν τους γονείς για την αναγκαιότητα εισόδου των παιδιών τους στον παιδικό σταθμό για λόγους κοινωνικοποίησης, εξέλιξης αλλά και ανάπτυξής τους. Αποτέλεσμα, να λειτουργούν τάξεις με λιγότερα παιδιά απ' ό,τι μπορεί ένας σταθμός να φιλοξενήσει.

Εκτός όμως από το κτιριακό, ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο θεσμός είναι και η έλλειψη προσωπικού. «Δεν γίνονται καινούργιες προσλήψεις με αποτέλεσμα και φέτος να υπάρχει 25% έλλειψη στο παιδαγωγικό και βοηθητικό προσωπικό», αναφέρει η κ. Καλαϊτζή και υπογραμμίζει το απαράδεκτο φαινόμενο που παρατηρείται άνθρωποι που κάνουν την πρακτική τους άσκηση και οι οποίοι δεν ανήκουν στο υπαλληλικό δυναμικό των δήμων να κρατούν τάξεις παιδικών σταθμών λόγω έλλειψης προσωπικού.

Αναφέρεται ακόμα στο μεγάλο πρόβλημα με τους συμβασιούχους, το χαρακτηρίζει «φοβερή πληγή» στον χώρο της προσχολικής αγωγής και τονίζει: «Δεν είναι δυνατόν σ' ένα χώρο αγωγής και εκπαίδευσης μικρών παιδιών να μην υπάρχει σταθερότητα-μονιμότητα των παιδαγωγών. Οι συχνές εναλλαγές προσώπων δημιουργούν αναστάτωση στα παιδιά, διαταράσσουν τον ψυχικό τους κόσμο και δεν τα βοηθούν να αισθανθούν ασφάλεια και να εδραιώσουν σχέσεις εμπιστοσύνης».

Εκπαίδευση

Τα προβλήματα όμως δεν σταματούν εδώ. Προχωρούν και σ' ένα άλλο πολύ σημαντικό κεφάλαιο, αυτό της εκπαίδευσης.

«Δεχόμαστε ότι οι παιδικοί σταθμοί ανήκουν στην προσχολική βαθμίδα. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να ενταχθούν στην εκπαίδευση, το θέμα να συζητηθεί από το υπουργείο Παιδείας και να αντιμετωπιστεί γρήγορα», τονίζει η κ. Βαλσαμάκη και προσθέτει: «Το έργο που γίνεται στους παιδικούς σταθμούς δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι παιδαγωγικό. Οταν ανέλαβα μου έκανε εντύπωση ότι δεν είχε καμία σχέση στη σχεδίαση των προγραμμάτων το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Χρειάζεται μια παιδαγωγική προσέγγιση και γι'αυτόν τον λόγο έριξα ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα της επιμόρφωσης του προσωπικού. Μπορεί να μην έχεις καλά κτίρια, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι ο δάσκαλος είναι η ψυχή. Αυτό λοιπόν δεν το έλαβαν υπόψη τους όταν μετέφεραν τους παιδικούς σταθμούς στους δήμους». (Σ.σ.: Το 2001 έγινε η μεταφορά των κρατικών παιδικών σταθμών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.)

«Τα ερευνητικά δεδομένα των επιστημών, της παιδαγωγικής και της ψυχολογίας, καθιστούν αναγκαία πλέον τη δημιουργία ενιαίου εθνικού συστήματος βρεφικής και νηπιακής αγωγής, εκπαίδευσης και φροντίδας των παιδιών», αναφέρει η πρόεδρος του ΠΑΣΥΒΝ και υποστηρίζει ότι αυτό πρέπει να γίνει με τομές στο εκπαιδευτικό σύστημα, όπως ενιαία και πανεπιστημιακού επιπέδου εκπαίδευση των παιδαγωγών προσχολικής ηλικίας και υπαγωγή αυτού του συστήματος στο υπουργείο Παιδείας. Επισημαίνει επίσης ότι αυτό δεν το έχουν αντιληφθεί τα κόμματα στη χώρα μας, κάτι που, όπως λέει, φαίνεται από τα προεκλογικά τους προγράμματα, αφού σε κανένα από αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται οι παιδικοί σταθμοί στους τομείς της Παιδείας.

* Στο θέμα των δημοτικών παιδικών σταθμών αναφέρεται με δελτίο Τύπου η «Συμπαράταξη για την Αθήνα» και επισημαίνει ότι φέτος απορρίφθηκαν πάνω από 3.000 αιτήσεις για εγγραφή στους παιδικούς σταθμούς, ενώ πέρυσι είχαν απορριφθεί σχεδόν 2.000. Σημειώνεται ακόμα πως οι «τυχεροί» γονείς που έγιναν δεκτά τα παιδιά τους στους παιδικούς σταθμούς του δήμου θα πληρώνουν «διόλου ευκαταφρόνητα» τροφεία, που φτάνουν έως και 150 ευρώ τον μήνα, ενώ πολλά από τα παιδιά θα βρεθούν «στριμωγμένα» και υποβαθμισμένα σε ακατάλληλα κτίρια, χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές και υποδομές και με προσωπικό που βιώνει το άγχος των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, τους χαμηλούς μισθούς, τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα. *

Επισκέπτες

Έχουμε 41 επισκέπτες συνδεδεμένους

Αίτηση Εγγραφής

Είσαι Παιδαγωγός Προσχολικής Ηλικίας ΤΕΙ;
Γίνε μέλος τώρα !

Αίτηση

ΠΑ.ΣΥ.ΒΝ Social

ΠΑΣΥΒΝ FacebookΠΑΣΥΒΝ TwitterΠΑΣΥΒΝ YouTube